4 74 
VITA BELGARUM 
» Uritur, in casto pectore régnât amor. 
» Qiiid juvat a puero didicisse Machaonis artes, 
» Noscere, quæ prosunt pharmaca., quæque juvant? 
» Non gerit in gremio sævi medicamen amoris 
» Tellus , immensum qua patet orbis iter. 
» Sed vires Panacæa tuas herbasque raedentes 
» Idalii ludunt spicula certa Dei. » 
N. 1713, 
m. 1778. 
BURMANNUS SECUNDUS (PETRUS ), 
AMSTELODAMENSIS. 
Harlesius, scribendo opéré de vita Philologorum sua ætate 
clarissimorum, rem ita arduam suscepit, ut singulis fere ves- 
tigiis ei per ignés cineri doloso suppositos esset incedendum. 
Nec vero sine damno se suo inde expedivit. Nam vel una 
Burmanni secundi vita, multas ei malevolentiæ et invidiæ 
notas inussit. Equidem nec Burmanno, nec Saxio, nec Klot- 
zio, nec aliis belli istius sociis studeo ; sed hic etiam intra 
et extra muros Iliacos peccatum esse arbitror, ut adeo ho- 
mine liberali indignum sit Camarinam illam movere, et causa 
integritatis simulata, dolo malo omnem culpam in unius Bur¬ 
manni caput conjicere. Burmannus se injuria peti credens, 
asper tactu erat, nec molles Klotzius et Saxius; et paucis 
sane hominibus natura et studio tam bonis esse contingit. 
Laudanda intérim est Saxii pietas, qui Onom. vol. YI, 
pag. 535, Manibus Burmannianis placidam quietem preca- 
tur, seque ipsi ignoscere fatetur, ut contra sibi ab ipso 
ignosci cupit. Equidem in omni Onomastico vocem præcla- 
riorem non reperi; et hoc iniquius fero, novos interdum 
belli turbatores oriri, qui laudem ingenio et diligentia adi- 
