VIT À BELGARUM 
476 
ritus poëtici. Sed lubet mihi alia ad partes vocare, in qui- 
bus ille quasi triumphabat, ut in Brederodio : in Manibus, 
Wittii violatis, in Oratione ad Gulielmum V, A°. 1766, 
Belgii præfecturam capescentem; in luxu et desidia rei-pu- 
blicœ perniciosis. Hoc carmen recitavit Kalend. Aprilis, 
pag. 61. 
« O utinam lentis post secula bina Batavis 
» Torporem excuteret, quâ loquor, ipsa dies 
» Sacra dies, quondam Brielanæ conscia laurus, 
» Et meriti testis, magne Lumæe, tui : 
» Qua libertati felicia signa renatæ 
» Audaces tecum prima tulere rates. 
» Vmculaque Hesperii nos rumpere posse tyranni 
» Augurium, Albano dira fremente, dabas. « 
Egregia est Brederodii oratio ad Margarethara Parmen- 
sem, pag. 82. 
« Aulam adit, in solio peregrina ubi femina Belgis, 
» Dedecus heu! loges, ceu Cleopatra, dabat. » 
Oratio finitur, pag. 90. 
« Dixerat. Intremuit Tyrio sublimis in ostro 
» Margaris, utque Joyis fulmine tacta, stupet. 
» Conticuit, gelido dum torpet lingua palato, 
» Et velut adstrictæ frigore sensus hebet. 
» Quid faceret ? Non verba vifo quæ digna reponat, 
» Invenit. Ambiguum femina versât iter. » 
Burraannus carmen in violatos Wittii Mânes magno ardore 
incipit, pag. 102. 
« Wittiadum cineres et Barncveldia busta , 
» Busta per impuras non temeranda manus ! 
v Urnaque ab Heroum misera quæ csede supers.tes 
» \ix lumulata suis sedibus ossa tegis ! 
