VIT A BELGARUM 
47 8 
In carminé de Morbis ætatum sui similis permanet. Au- 
diamus eum de Variolis canentem, pag. ia 4 - 
« Quas Europæis, ut fama est, genlibus olim 
» Intulit infausto sidéré mollis Arabs , 
» Hæc pueris infesta lues, fatalis adultis, 
» Infantes una falce senesque mètit. 
» Hæc rapit intonso juveni decus oris , et arcet 
» Oscula sulcatis vix repetenda genis. 
». Hæc facit, ut virgo plcnis jam nubilis annis 
» Sordeat, in vacuo sola cubetque toro. 
» Et, pingues per agros, célébrés grassata per urbes, 
» Ditibus intentât panperibusque necem. 
» Inde, quod ancipiti virtus accensa nepotum 
» Auxilio varias tentet inire vias, 
» Et spe successus immanibus ardeat ausis 
» Inserere, et pestem peste cavere malam. » 
Cfr. Burm. sec. poëm. appendix, pag. 8, de eadem in- 
sitione. if 
Carmen Royeni sæculare in ducentesimum natalem Aca- 
demiæ Leydensis, et alia minora poëmata minus mihi pla¬ 
cent, nec ea ad Burmanni, Helvetii Grotii aliorumque ipsi 
æqualium elegantiam et nitorem exsurgunt. Neque ideo tamen 
ex ordine bonorum poëtarum movendus. 
In poëmate de Amoribus et Connubiis Plantarum inter- 
dum ante oculos habuit. de La Croix, cujus longe venus- 
tissimum carmen de Connubiis Plantarum, observationibus 
suis illustratum, recudi curavit Claytonus Bath. 1791. Illud 
repetitum est in Poëmat. Didascalicis, edit. Paris. 1749, in 
Tom. I, pag. 327, sqq. tribuiturque auçtori Patricio Trante, 
quod quare fiat non intelligo. Neminem hæclegisse et inter se 
comparasse pœnitebit. - 
