48 a 
VIT A BELGARUM 
et Historiam Patriæ suæ. Fuit excellens poëta ; reique me- 
tricæ peritissimus, multorum de ea commentitias opiniones 
evellit. Carmina ejus prodierunt Leov. A°, 1786, curante 
Wassenberghio. In his præclare eminent binæ Elegiæ, altéra 
pro poëtis, altéra pro Academia Franequerana, recitata Gu- 
lielmo V Franequeram A°. 1773 invisenti. Res ita natæ erant, 
ut leges quædam, Academiæ Frisicæ damno et dedecori futuræ, 
a summis civitatis Hollandæ magistratibus, constituerentur. 
Schraderus præsentiam Gulielmi, divina sibi sorte oblatam 
ratus, quo malum averteret, tantam opportunitatem non ne- 
glexit, causamque Academiæ suæ præclare egit. Modo ostendit 
arctam necessitudinem, quæ generi Auriaco cum Academia et 
Frisia intercedebat, pag. 179. 
« Hinc atavi venere tui, qui munere famæ , 
» Inacliios vincunt Ausoniosque duces ; 
» Hinc , cui Frisonis tribuisse vocabula gaudet 
» Frisia , non alio cive superba magis. 
» Hinc Carolina soror, quondam decus innuplarum , 
» Nunc matrum atque ævi gloria magna sui. 
» Hæc sacros cineres custodit et ossa tuorum ; 
» Hæc proava servat rapta tropæa manu. » 
Modo queritur de iniquitate tributorum quibus Frisia pre- 
mebatur, pag. 180. 
« Ipsa, nec inficior, naturæ munere felii, 
» DivitUs pollet conspicienda suis. 
» Hic bellator equus campo persultat amceno, 
» Hic niveæ carpunt fertile gramen oves. 
» Hic late résonant inugitibus armentorum, 
» Et passim flavis frugibus arva nitent. 
» Huic fluit Oceanus, mundi commercia jungens, 
» Et famulas Tethys classibus aptat aquas. 
» Sed premitur terris magis omnibus una tributis; 
» Sorte nec indigna durior esse potest. » 
