QUI LATINA CARMINA SCRTPSERUNT. 489 
u Objicibus pulsis, non ulla gente morato 
» Yictori in Scythiam meditanti ferre triumphos, 
» Riphæasque arces, tandem præclara nepotuin 
» Gloria virtutum, regnorum hæresque tuorum, 
» Primus Alexander, Sancti de nomme diclus, 
» Palladis oblatis ramis, ac fœdere juncto, 
» Europæ requiem reddet, solatia mundo, 
» Et gemini claudet stridentia limina Jani. 
» Imperii extendet fines, hic pignora famæ 
» Auferet, infensosque arcebit finibus hostes. 
» Hic cinctus lauru et cumulatus honore perenni, 
» Læta revocabit populis saturnia régna. 
» His sine fine dédit, posuit nec tempora magnus 
» Jupiter imperio. » 
In quibus ego versibus nihil video, quod pertineat ad 
bellum illud extremum, quo Napoléon ad Moscoviam pene- 
travit, atque inde brevi post profugit. Homines eruditos, 
qui hoc suspieati sunt, lætissimus rerum eventus, in erro- 
rem induxit. Tune enim credimus ea, quæ ita esse volumus. 
OMMEREN (RICHAEUS VAN), 
FRISIUS. 
Et hic prodiit e Schola Schraderiana, quo eum intrantem 
felix ingenium, capax elegantis doctrinæ indoles, et summa 
discendi cupiditas comitabantur. Schrâderus istam nactus vir- 
tutem, incitavit, ut Jupiter olim «Srpuve ILxpo; [/.eptauîav ÀStivyiv. Qui 
igitur tam bene didicerat, mature docere potuit. A°. 1780, 
Scholæ Amisfurtanæ præfectus, orationem habuit de immensa 
damnorum ac miseriarum sérié, quæ ex juventute in otio 
6a 
