VIT A BELGARUM 
49 2 
In his Elegia Scliultensio mortuo sacra, testimonio sit, 
quanta gravitate juvenilem illam amoenitatem ornare didi- 
cerit. Schultensius tabe, ut videtur quotidie periens, frustra 
sibi salutem speravit ab aëris salubritate. 
« Vos Zephyri molles placidique silentia ruris, 
» Speratam moriens unde petebat opem , 
» Vos decuit misero longævam adferre salutem, 
» Languidaque afflatu membra levare novo. 
» Vos decuit curas recreare salubribus auias, 
» Fletibus et madidas exhilarare gênas. 
» Dicite vos Dryades (nam vos memorare potestis 
* Quæ moriens vestro condidit ipse sinu) 
» Dicite quæ tremulo suspiria fudit ab ore, 
» Votaque quæ linguæ deficientis erant. » 
Constantiam morientis verbis lectissimis laudat. 
« Quem juvat, augustos regum veneretur honores, 
» Quîs venit humano sanguine partus honor; 
” Quem juvat, lieroi stupeat monumenta furoris, 
» Pectoraque adversis obsita vulneribus. 
" Scilicet his litui canor et furialis Enyo, 
" Et rabidus famæ corda perurit amor. 
n At dulces telluris opes, sobolemque torumque 
» Qui videt, et summum firmus adesse diem, 
Heroum hic titulis et regum divite fastu 
» Altior, in terris hic mihi Numen erit. » 
Habent diversa carminum généra suas quæque Veneres 
elegantias, et proprium aliquid, quod in uno est décorum, in al¬ 
tère alienum. Cujus discriminis quanta vis sit, inde patet, quod 
ne ipsi quidem veteresinuniversamateriaeminuerint.Hora- 
tius, teste Quinctiliano, e Lyricis fere solus legi dignus est. Si a 
Virgiho discedamus, vix probabilem heroicum reperimus. 
Contra, non uni Belgarum accedit, ut in diverso carminum 
genere pari felicitate versaretur. Facultas Ommereni Jyrica 
