VIT A BÉLGARUM 
494 
Philosophiam docentem audivit Nicolaum Vrisium, Profèsso-- 
rem et magni nominis, et Oratorem in Ecclesia Memnonita- 
rum. Philosophiæ adjunxit jurisprudentiam , ipsi a Bavio 
Voorda Leidæ explicatam, inque ea tantum profecit, ut, 
rebus paternis adversa fortuna impeditis, privatas scholas de 
jure haberet, atque inde honeste satis viveret. In republica 
iis partibus favebat quibus Burmannus et omnes fere Bur- 
manni discipuli et amici. Anno igitur 1795, a populi Amste- 
lodamensi cooptatus est in collegium municipale, in quo per- 
sonam principis aliquamdiu sustinuit. Quare multis saluti 
fuit. Erat enim ea prudentia, moderatione et constantia, ut 
evaganti plebis licentiæ, ab aliis sui similibus adjutus, frena 
injicere posset. Gujus periculi cum metus cessisset, munere 
deposito electus est Academiæ Leidensis Curator, de qua 
præclare mereri nunquam cessavit. Interea summo semper 
ardore literarum studiis incubuit, quantum quidem ei a 
negotiis, et valetudine minus firma licebat. Hune ardorem 
testantur cum quæ ipse edidit, tum quæ aliis edenda reli- 
quit. Hœufftius omnia Santenii poëmata una vulgavit, et 
de vita, moribuset scriptis ejusdempræfatusest Lug. Bat. 1801. 
Hoeufftii judicium de facultate Santenii poëtica libens facio 
meum. « Non inmerito, inquit pag. 4 1, a Mitscherlichio, 
» viro doctissimo,Eclogæ recentiorum carminum Latinorum, 
» Hannoveræ A°. 1793 editæ, Santenio, ut poëtarum Lati- 
» norum nostri ævi principi fuerunt dedicatæ. Sive enim 
» ad dictionem spectes, et os illud rotundum, de quo Hora- 
» tius, quanta concinnitas, qualis verborum delectus, quæ 
» suavitas, quam artificiosa numerorum compositio! sive ad 
» ingenium sensumque, qui lepor, quæ Venus, quam teneri 
» animi adfëctus ! » Hæc Hœufftius. Et vere. Ida, Lusus in- 
genii juvenilis, digna cornes est Galatiæ Relandi, et Gelliæ 
