VITA BELGARUM 
» Non, puto, Arausiada vindice, crimen erit. 
Hoc timeat, Veneli décréta superba senatus 
» Qui timet, imperium vel , Catharina , tuum. 
» Belga potest, leni Patrum moderamine gaudens, 
» Arbitrio alterius verba soluta loqui. » 
MEDENBACH WAKKERUS (JACOBUS PHILIPPUS DE), 
HARDERVICENUS. 
Wakkerus jam a Burmanno ad Propert. II, Eleg. XXII, 
vs. 73, elegantis ingenii juvenis appellatus, laudem nominis, 
qua potuit, sustinuit. Præter amœnitates literarias, scripsit 
varia carmina, quorum plurima collecta edidit Lib. I. 
Anno 1772. Lib. II. Anno 1776, et Lib. III, 1777, quem 
Saxius non vidit. Alia alio tempore edidit. Iis quæ Saxius 
in Onom. Tom. VIII, pag. 373, enumerat, adde quæ in 
mortem uxoris suæ, Scriverii filiæ scripsit. Fuit autem cor- 
rector Scholæ Campensis, deinde Groninganæ, ac tandem 
rector Zwollanæ, cui muneri renuntians, Patria relicta, in 
promontorium Bonæ Spei abiit anno 1802, quo discedentem 
prosecutus est Elegia Henricus Weythingius, Latin a ilia et 
eleganti. Hoc ideo narro, quia Saxius loco laudato non pro 
certo adfirmat quid de Wakkero factum sit. Christum in 
cruce triumphantem ex Belgico carminé Vollenhovii laudavit. 
Atque hoc ille carmen avo suo ita dedicavit. 
« O ave! seu patris capiant te nominal carmen 
» Accipe, devota quod tibi mente damus! 
» Carmen inexhaustæ felix quo causa salutis 
» Signatur mortem vincere morte sua. 
