5o8 
VIT A BE LG ARUM 
randus. Exstant hujus rei testimonia lusus poëticus, Gellia, 
cui pauca alia accesserunt, Leid. 1763, et carmen heroicum 
Josephus Daventriæ, 1795. In Gellia imitandos sibi propo¬ 
sait Ovidiam maxime et Lotichium, interdum etiam Tibul- 
lum, quorum facilem ubertatem et blandos affectus expres- 
sit. De facultate Jordensii vel ex hoc specimine judicare 
poterimus. Eleg. VII, pag. a 4 , sqq. Gelliam discedere dolet, 
et animo suo gaudia præterita repetit. 
« Hic stetit, hic niveis strinxit mea colla lacertis, 
» Hic mihi pollicita est, sæpe rogata, fidem. 
» Hic polui nudas, nullo spectante, papillas 
» Tangere, tam lætum dextra peregit opus. 
» Bis mihi, ne facerem, promisit basia septem 
» Atque columbinis nexibus ilia tulit. 
» Talia credibile est pulchram junxisse Lacænam, 
» Sive tibi raptor, seu Menelaë, tibi. 
» Sumtis suaviolis, cur non mihi plura paravi 
» Gaudia ? tam segnis cur in amore fui ? » 
Eleg. VIII, pag. 27, Gelliæ suadet, ne multum fidat aulæ, 
pudicitiæ inimicæ. 
« Atria forte tibi, tibi forte palatia rident, 
s Forte oculos pascit nobilis aula tuos. 
» Marmoreis suffulta tholis, suffulta columnis 
» Regia Cæsareos dat tibi forte Lares. 
» lllic si maneas, heu! parvo tempore flendas 
» Exsequias casti, Nympba, pudoris âges. 
» Sic tua laus caderet, sic flosculus ille periret? 
» Servetur thalamo flosculus ille meo. 
» » . 
» .... 
» Insidiæ vana tibi mille parantur in aula, 
» Sæpe nocent artes, sæpe theatra nocent. 
» Cur tua virginitas spolium crudele jaceret ? 
s Cur vafer heu! nostras raptor haberet opes. » 
