QUI LAT 1 NA CARMINA SCRIPSERUNT. 
5 i i 
nunc animo inscripta servem, quæ adeo me esse secutum 
nunquam pœnituit. Sic erat Boschius. Bonus natura et stu¬ 
dio, iiterarum reique poëticæ in primis amantissimus, et qui 
eundem amorem adolescentibus suo quasi ore et spiritu ad- 
flaiæt. Ipse in schola Amstelodamensi formatus, venit postea 
in disciplinam Burmanni minoris, sodalitioque accessit poë- 
tico , quod, auctore Burmanno, in ea urbe ab Helvetio, 
Santenio, Hooftio et Arntzenio erat institutum. Habuit ali- 
quamdiu officinain medicamentorum, magis pietate motus, 
ut avo obsecundaret suo, qui in parentis mortui locum 
ipsi successerat, quam sua ipsius voluntate. Mortuo Wage- 
nario , consules Amstelodamenses Boschium munere gra- 
phiario ornaverunt, lauto non minus quam honorifico, quod 
non minore cum laude gessit quam dignitatem Guratoris 
Acadeiniæ Leidensis, A°. 1798, in ipsum collatam. De vita 
illius, de ingenio et doctrina copiosius exposuerunt Kemperus 
in Præf. Bibl. Boschian. ed. A°. 1812, et Lennepius inmemoria 
Hieronymi de Bosch, ed. Amst. 1817. — Boschius carmina sua, 
diversis singula temporibus édita, ipse collegit, ediditque forma 
quarta, A°. i 8 o 3 . Acerrimo Pu]chrisensu præditus,eundemque 
sensum lectione optimorum poëtarum quotidie acuens et emen- 
dans poëta evasit venustissimus. Carmina illius tincta sunt 
humanitate quadam et simplici candore, quæ amabile inge- 
nium tanquam in speculo reddunt. Hinc fit, ut ridenti arri- 
deamus, cum dolente doleamus. Mortem sororis Judithæ quam 
habuit carissimam, luget modis flebilibus, sed Boschio pro- 
priis, fere ut ingenui pueri optimam matrem sibi ereptam 
soient deflere, et merito : nam 
» Hujus in ingenuo spirabat pectore virais 
» Et candor, cœli qualis ab arce vcnil. 
» Hæc facilis comisque fuit, sociisque probatà 
» Vixit, et enituit simplicitate sua. 
