VITA BELGARÜM 
» Testes cognati, sériés et testis amicûrn, 
» Non nisi cum lacrymis qui nova busta vident. » 
Quibus ille verbis non sororis magis, quam suum ipsius 
ingenium depinxit. Mânes ejusdem sororis die V Jan. 1794, 
qui ipsi fuisset natalis sextus et quadragesimus ita allo- 
quitur. 
« Natalem celebrare soror, qua cara solebam 
» Festa tuurn rediit, nec mihi festa dies. » 
Yisit sepulcrum Judithæ, et ipsius olim videndæ spe et 
cogitatione erigitur. . 
« Talis papilio, replante exutus amîetu, 
» Vimque animumque suis ducit ab exuviis. 
» Dumque coruscanti vestitus honore resurgit, 
» Aliger ornatu pervolat arva novo. 
» Sic animæ , Juditha ! tnæ confisa volatu, 
» Libéra mortali pondéré carpis iter. 
» Hac, soror, ante sacrum sedeo nunc mente sepulcrum, 
» Quod pia defuncti corporis ossa tegit. 
» Hac ego mente tuam volitantem prosequor umbram, 
» Qua se per nubes, qua super astra levât. » 
Quoties Boschius amore Patriæ suæ tactus, memoriaque 
civium magnorum excitatus, insurgit, nec sic quidem a se 
discedit. Ut hoc de Rutero et Grotio, pag. 118. 
« Ruteri classes, præconia summa triumphi, 
» In conjuratas quæ tonucre rates ; 
» Quod Tnujesis tremuit, tremuit quod Sequana fulmen, 
» Et mediis Nereus palluit ipse vadis ; 
» Quemque, sed a miti, commendat palma palæstra, 
» Cui nulla æquandum secla tulere virhm, 
» Quo sibi mortales gratautur, et unde Batavi 
» Ingenii et morum germina prima petunt. 
» Grotius, Uranies dos aurea, gloria legum 
» Unica, virtutis norma, decusque Lyrse; 
