QUI LATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 
513 
» Grotius, indignis cui colla soluta catenis 
» Primus ab obscœno carcere fovit Iber. 
» Fovit Iber ? sic te sævisse , Batavia mater ! 
» Dirus ut ara tuis vatibus esset Iber ! » 
Grotium in primis amabat. Ejus genio dedicavit Antho- 
logiam Græcam, carminé docto et artificioso. Totum enim 
Antliologiæ argumentum breviter versibus complexus est. 
Quam felix fuerit in lusibus poëticis, satis apparet ex Ele- 
giis Elissæ inscriptis, et Epithalamio Wassenberghiano, qnod 
ad Fescennina prope accedit. Operæ pretium est cum eo 
conferre simile carmen Jo. Secundi, pag. 227. 
Quam mollia hæc et delicata, pag. 100. 
« Quanta per attonitas serpit concordia mentes, 
» Quantaque ab altérais orilur lascivia verbis, 
a Quam vario amplexu commutant brachia et arctis 
« Pesque pedi femorique fémur compagibus hærent; 
» Donec inexpleti post proelia longa furoris 
» Concurrunt animæ bino de corporc in unam, 
» Jamque fatigatos fuscis sopor implicat alis. » 
Genethliacon Lennepii ego in præstantissimis hujusmodi 
carminibus habeo. Egregia plane sunt ilia, pag. 104. 
« Jam cunas adferte novas, jam sternite lectum, 
» Molliter in plumis ut membra tenella quiescant. 
» Explicat ecce sinus conjux jam lacté madentes, 
» Creverit et quondam si fœtus sanguine matris, 
» Nunc alimenta parat soboli , quîs non meliores 
» Invenit natura cibos; his pastus et auctus 
» Parvulus accipiet firmas in corpore vires. 
» Hæc sunt digna Deo spectacula, cum pia mater 
■» Præbeat undantes infanti nectare mammas, 
» Visceribusque suis crescentes augeat artus. » 
Neque tamen minus in grandi oris argumenti carminé va- 
65 
