5.5 
QUI LÀTINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 
In Gymnasio Lingensi Rector et Professor, edebat quotan- 
nis, ut mos est, prolusiones, easque deinceps uno libello 
collegit, auxit et emendavit, Harlemi A°. 1812; unde Eru- 
diti merito spem concipiebant fore, ut hic Propertium ali- 
quando talem daret, qualem adhuc requirimus. Propertium 
enim ita intelligebat, ut nemo melius. Sed de opusculis 
Waardenburgii V. Wittenbach. Philom. T. III, p. 273. Rec¬ 
tor scholæ Franekerensis, edidit carmina Elegiaca, A°. 1792. 
Waardenburgii facultatem agnosce ex carminé ad Glyceren, 
p. 37 __ 38 , quod sane non vulgaris venæ esse , quivis vi- 
debit. — 
€ Nuper ego exoptans caram spectare pucllam, 
» Improviso adii : quidlibet audet amor. 
» Mane erat : hesternos Glycere incomposta capillos 
» Sederat albenti purpurea in tunica. 
» Effulsit cum parte humeri sine tegmine collum : 
» Blandius a somno luminis arsit honor. 
» Mollia laxarat vinclis -vestigia. Quantum 
» Creverat e cultu simpliciore décor! 
» Formosus varia polies opus arte parabat, 
» Palladis arguto dignum opus ingenio. 
» Qualem ubi deprendi, mirantia lumina pavi : 
» Ast illi roseus tinxerat ora pudor. 
» Non secus a puero rubuit conspecta Diana, 
» Aut primum Nereo nata stupente V enus. 
» O suavis rubor ! o casto sub corde tumultus ! 
» Quam sine te nullum est optima forma bonuin ! 
» Est aliquid vidisse suam ; at quater il le beatus, 
» Qui pariter vidit sic rubuisse suam. 
» Hæc si tanta mibi veniat geminata voluptas 
• Glorier in terris gaudia ferre Deûm. — » 
