QUI LATIN A CARMINA SCRIPSERUNT. 5 i 7 
» Palria proh ! quantis sæpe est ’agitata procellis, 
» Duraque proh ! quoties debuit ilia pati. 
» Atque inter Scyllam fugiens interque Charybdin, 
» Proxima naufragio sæpe carina fuit. 
» Undique nunc etiam rimarum plena fatiscit, 
» Et vix infusas antlia tollit aquas. » 
Tanta erat Schroederi in literis Orientis doctrina, ut qui 
hoc genere proficere vellent, non sane ad alias Academias, 
proficiscerentur, sed contra multi Groningam contenderent, 
exciti magna hominis fama. Eam doctrinam suavissime lau- 
dat Rhoerius; ac tandem 
« Cur, Schrœdere ! tibi tanto quæsita labore, 
» Obscura pateris, die mihi, nocte premi ? 
» Exeat e latebris, et rumpe repagula, possit 
» Prodesse ut nobis omnibus iste labor. » 
Sed Schrœdero diem anni L explere non licuit. Brevi 
enim ante mortuus est. Hinc Rhoerius. 
« Hæc ego scribebam, cum tu , Schrœdere, valere* 
» Jam prope festivum lætus adesse diem. 
* Scribebam primum cum te languere viderem, 
» Attereret vires languor et iste tuas. » 
Edidit præterea Orationem ligatam de pace Aquisgranensi 
A 0 . 1749. Alteram in obitum principis Annæ, Belgice con¬ 
versant ab E.H. Putmanno, A°. i759;Hiemis delitias, A°. 1760, 
et Elegiam pro salute publica in auspiciis Anni 17 56 : con- 
feratur Almeniacum Academiæ Groninganæ Professons Swen- 
dereni A°. 181 5 , pag. 53 . 
Exstant præter hæc alia Rhoerii carmina, quibus ego De¬ 
litias poëticas, olim a me edendas, ornare non negligam. 
In his elucet, quo exorsus est Orationem de fructu qui 
