PH A JUS. 
11 
8, dacryoidea, compressa, cereacea, sulphurea, per paria binis fasciculis membranae lobatae 
antice utrinque replicatae elasticae pulverulentae annexa, posteriora quatuor anterioribus 
paulo majora. 
13. PHAJUS TETRAGONUS. 
Ph. caule tetragono interne vaginato superne folioso ; foliis elliptico-lanceolatis acu- 
tis; scapo caulino elongato multifloro; perigonii phyllis lanceolatis acutis; labello 
cucullato ecristato integro, limbo patente acuminato erosulo.— Limodorum tetra- 
gonum A. Rich. Orch. Maur. Al tab. 1 n°. A. — Pesomeria tetragona Likdl. 
Bot. Beg. (1858) 6. Mise. — Epidendrum tetragonumVm. Thouars Hist. Orch . 
Maur. tab. 55-54. 
Hxbit. In insulâ Mauritius, ubi herbam hanc floribus magnis purpurascentibus insignem jam commerson , du petit-thouars , 
aliique botanici explorarunt. 
Descr. Gaulis 2 3 ped. altus, erectus, tetragonus, simplex, interne pollicem viri crassus, 
squamis ore oblique productis vaginatus, e basi squamis modo brevibus subrotundo-ovatis 
cinctâ fibras longas yermiculares carnosas exserens. Folia e basi vaginante triunciali elliptico- 
lanceolata, patentia, 4 —1 ped., 3—3 poil, lata, parallelo-nervosa, membranacea, plicata. 
Scapus infra folia ex axillâ squamae ortus, circiter pedalis, erectus, multiflorus, laxe spi- 
catus. Flores breviter pedicellati, magni, purpurascentes, ante antbesin bracteis lanceolatis 
acutis concayis fugacibus tecti, deinde patentissimi y. reclinati. Perigonii phylla erecto- 
patentia, subaequalia, lanceolata, acuta; dorsale ascendens, basi paulo latius quam duo 
anteriora; interiora angustiora. Labellum cucullatum, tertiâ inferiore parte gynostemio ad- 
natum et basi in calcar breve obtusum angustatum; limbo erecto-patente, ovato, acuminato, 
margine erosulo-undulato, medio subtus carinato. Gynostemium labello breyius, semiteres, 
incurvum, apice subcucullatum, antice concaviusculum, membranaceo-marginatum, mar- 
ginibus sursum latioribus et erosis. Antbera sub apice eroso androclinio semiimmersa, 
subborizontalis, opercularis, ovoidea, dorso convexa, medio sulco longitudinali impresso 
atque apice acutiuscule prominens, non ut a. richard Y. Cl. antice bifida. Pollinia diligen- 
tius exploranda. 
II. Subgen. limatodis. Labellum imâ cum basi gynostemii in calcar productum. Rostellum elongatum, attenuatum. 
14. PHAJUS PAUGIFLORUS. 
Ph. caulescens; foliis elliptico-oblongis lanceolatisve acuminatissimis ; scapo cau¬ 
lino paucifloro; perigonii phyllis lanceolatis acuminatis subaequalibus ; labello ventri- 
coso integro intus bicalloso, limbo patente crispulo apice retuso cum mucrone. Bl. 
Mus. Bot. II. 181. n°. 450. — Limatodis pauciflora Bl. Bydr. 575. fig. LXII. 
Lindl. Gen. et Sp. Orch. 255. 1 . Paxt. Fl. Gard. t. 81. Lindl. Fol. Orch. 1. — Li¬ 
matodis punctata Lindl. Fol. Orch. 5. 
Habit. In sylvis montanis insularum Javae et Sumatrae. A speciebus praecedentibus differt ros'teïlo magis prominente attenuato 
polliniisque magis elongatis, quod tamen ne ipse quidem satis esse existimo, ut tamquam genus proprium separetur. Spe- 
cimina sumatrana javanis robustiora sunt et calcar labelli elongatius. Geterum hoc in javanis quoque longitudine admodum 
yariare animadvertendum est. 
Le Phajus pauciflorus, ainsi que les autres espèces du sous-genre Limatodis , ayant le roslelle plus proémi¬ 
nent en bec et les masses polliniques généralement plus allongées, se rattache plus ou moins au genre 
i. 5 
