6 
INLEIDING. 
Zoo lezen wij : Quod campana seu ccimpanœ et campanile 
quod Bierefroi-s dicitur et communia, quam pacem nommant, 
vel quocumque alio nomine pallietur, in eadem civitate tol- 
lantur et desiruantur (’). 
Daar yereeniging tegen geweld en onregt het doel was der 
oprigting eener gemeente, en weinig voorzeker aan hetzelve 
zoude zijn voldaan geworden, indien de burger ook buiten de 
muren zijne woonplaats had mogen vestigen, zoo was de yer- 
pligting om binnen de muren der stad te wonen, eene yerpligting 
oorspronkelijk alleen rustende op de leden eener gemeente ( 2 ). 
ïn eene stad daarentegen stond het den stedeling yrij, indien 
hij borgtogt gesteld had, te gaan wonen, waar hij slechts 
wiide ( 3 ). 
Een charter yan gemeente erkent men daaraan, dat bij het- 
zelye dikwijls bepaald werd, dat de burgers niet dan yoor eenen 
bepaalden tijd den vorst in den oorlog zouden behoeven te vol- 
gen, of niet buiten zekere grenspalen te dienen ( l ). Dit was eene 
{*) Miræus, Oper. diplom. Bruxellis, 173-4, tom. IV, cap. -42, pag. 8-40. Zie ook 
Ordonn. deFrance , tom. XII, pag. 298. 
( 2 ) L’obligation, » zegt Brequigny, Préfacé aux tom. XI et XII des Ordonn. de 
France, pag. 8 , « du domicile dans le lieu privilégié était encore un caractère essen¬ 
tiel de la, bourgeoisie .» Ook blijlct dit, uit hetgeen wij bij Meyerus, Annales Flandrien 
ad annum 1202, lezen : Ferebat vêtus consuetudo ut nemo civitate donaretur nisi, gui 
hahitarent intra eas quatuor portas. 
( 3 ) Raepsaet, Analyse historique et critique de l’origine et des progrès des droits 
civils, politiques et religieux des Belges et Gaulois. Supplément, liv. V, chap. 2. — 
Gand, 1826. 
( 4 ) Zie charters der gemeenten van Chaumont en de Lorris, voorkomende in het 
Recueil des ordonn. de France, tom. XI, pag. 226 et 201. 
