DER GEMEENTEN. 
39 
III. Van de onderdrultkingen , aan welke de stedelingen zich 
vonden blootgesleld. 
Was welvaart reeds vroegtijdig het deel van den Ylaamschen 
stedeling, zoo moest dezelve echter in de onrustige tijden der 
middeleeuwen het lokaas worden, naar hetwelk roofzucht des- 
zelfs klaauwen uitstrekte. 
Gelijk in Frankrijk, waarvan het een deel uitmaakte, ja met 
hetwelk het in zoo vele opzigten zoo naauw was verbonden, zoo 
ook waren in Ylaanderen de landheeren, in sterke kasteelen 
wonende, en omringd door een aantal in den strijd geharde 
mannen, dikwijls de geessel des volks. 
De landbewoners, de burgers in de steden ondervonden maar 
al te veel hunne dwingelandij. 
De eene willekeurige schatting of liever afpersing verving de 
andere. 
De veiligheid der wegen, zoo noodzakelijk tôt het drijven 
van elken tak van handel, ja zonder welke deze niet kan be- 
staan, werd belemmerd, daar de edelman zich meermalen niet 
ontzag aan het hoofd zijner gewapende dienaren openbaren roof 
te plegen. 
Enwatnoghet ergste was, zij welke alzoo handelden, waren 
meest diegene, welke in hun landsheerlijk gebied de uitoefening 
des regts bezaten. 
Waar was nu geregtigheid te vinden voor den onderdrukten 
burger? Wanneer hij het al dorst wagen zich over de willekeur 
te beklagen, met welke men handelde, vond hij maar al te dik¬ 
wijls in den regter den roover weder, welke hem had uitgeschud, 
