40 
OVER HET STELSEL 
De ongeruimste wetten daarenboven drukten in sommige 
steden den bewoner, en verhinderden, dat deszelfs nijverheid 
haren vollen loop neraen konde ('). 
Zoodanig was de toestand des volks in de meeste landen van 
Europa. 
De graven van Vlaanderen, welke voor Baudnin Ilapkin 
regeerden, vreesden de edelen te zeer, dan dat zij tegen der- 
zelver geweldenarijen zich zouden hebben durven verzetten ( 2 ). 
Meyer zegt op het jaar 11 li van den adel diens tijds in 
Vlaanderen, dat hij gewoon was, ea tempestate et crehris inter 
sese pugnis concurrere, etplehem pariter indignis sœpe modis 
affligere. 
Het was dan ook niet te verwonderen, dat de burger, nioede 
de willekeur, waaraan hij was overgegeven, in eenige oorden 
reeds vroeg de wapenen opnam, om geweld met geweld te keer 
te gaan. 
Dit gaf tôt vele geweldadigheden aanleiding. Dit bragt som- 
tijds eenen bloedigen strijd voort. 
In de Nederlanden treffen wij vroeg sporen hiervan aan. 
Die van Camerijke ( Cambray ) vereenigden zich reeds in 1076 
tôt onderlinge hulp, en verzetteden zich tegen den bisschop ( 3 ). 
( r ) D Actiery, Spicilegium anecilot tom. XI, pag. 374 en 373, en Ordonnances 
de France , tom. I , pag. 22; tom. III , pag. 203. 
( 2 ) Baudnin Ilapkin de teugelsdes gebieds in banden hebbende verkregen, verbrak 
het eerst den trots des adels, en dwong denzelven, door de wreedste straffen uitleoefe- 
nen, zieb aan de wetten te onderwerpen. Meyer, ad annum 1111, getuigd van hem : 
Ipse primus fuisse legitur , gui superbiam nobilitatis legibus avsus sit compescere, 
( 3 ) Chronique de Cambray, bij Dom Martin Bouquet, Recueil des historiens des 
