64 
OVER I1ET STELSEL. 
In zijn TVapen-Marfijn bewonderen wij vooral den mensch 
welke van eene bekrompene denkwijze zich ontdoende, met 
verontwaardiging de dwalingen zijner tijdgenoten aantoont en 
bestraft. 
Want van welke eene gemoedsveredeling bij den dichter, 
getuigen niet versen als deze : 
Nu es d’een edel dander vri, 
Die derde Eyghin,— raan daarby, 
Van waer quam deze name? 
Nu seyt men tôt den dorper fi! 
Gane weg! God onteere di! 
Du Liste der wereld seame! 
Die edel hevet al t’ghecri 
Men seyt, willecome glii! 
Dat doet, dat ic vergrame : 
Want het dunct mi ontame ('). 
Terwijl hij op eene andere plaats betoogt, dat deugd den 
waren adel maakt, zingende : 
Mij en roect, wien droect of wan, 
Daer trouwe ende doghet es an; 
Ende reyne es van zeden : 
Uit wat lande dat hi ran 
Dien ic der name gan 
Van ghcrechle edelheden 
Al vercoft men sulcken man 
Nijeman liera gberoven en can 
Synre doghetachlicheden ( a ). * (*) 
(■) Wcipen-Martyn, M.S., I ste boelc, v. -473—485. 
(*) Wapen-Marlyn, I ste b., v. 551—560. 
