DER GEMEENTEN. 
65 
Waarlijk woorden als deze zouden zelfs in onzen leeftijd eere 
aandoen, wie hun ook. bezigde, hoeveel te meer verdienen zij 
dan niet de grootste bewondering in den mond van eenen in 
de XIII Je eeuw geleefd hebbenden schrijver. 
Doch Maerlandt was niet de eenige, welke als getuige kan 
strekken van de geestverhelfing, weïke niet lang na de vestiging 
van het stelsel van gemeenten als een weldadig gevolg van het- 
zelve zich bij den Vlaming vertoonde; neen! meerdere mannen 
stonden nevens hem, en werkten naar hun vermogen in de 
beoefening der wetenschappen. 
Philippus Mouskes, een Gentenaar, deed zich als geschied- 
schrijver met lof kennen ('). 
Jaquemart Gielée van Rijssel hekelde op eene geestige wijze 
den hoogmoed en de list der edelen en geestelijken, terwijl 
Richard de l’Isle in eene zinnebeeldige vertelling het zedenbe- 
derf in zijne afschuwelijke gedaante afschilderde ( a ). 
Op het voetspoor van deze wandelden andere , zoo dat de 
liefde tôt de wetenschappen meer en meer toenam, waarvan 
elk volgend tijdperk dan ook schoone bewijzen droeg. 
Mon zie slechts het aantal geleerden -, op welk in het vervolg 
hijna elke stad van Xlaanderen zich kon beroemen, bij Sanderus 
in zijne Flandria Illustr. vermeld ( 3 ), en vergelijke dan daar- 
(’) Philippus Mouskes gaf eene berijmde Fransche geschiedenis uit. IIij overleed 
in 1282. 
( ) Deze Richard leefde onistreeks 1300. Zijne zinnebeeldige vertelling handeldc 
eigenlijk over de schaamte en ontucht (honte et putcrie). 
( 3 ) De Rhetorijkamers, van welke in het jaar 139k reeds drie te Dixmuiden in 
Vlaanderen aanwezig waren (Dewez, Histoire partie., tom. III, pag. 263), en 
Tom. X. n 
