8 
OVER DE MUNTEN. 
de vermindering der waarde van het geld niet op eens, maar van 
langerhand in te voeren, en meer luisterende naar dien der gees- 
telijkheid, in ’t bijzonder naar den abt van S‘-Bertyn, — eene 
voorziening daarstelde, welke de schromelijkste gevolgen had 
kunnen achter zich slepen, en voor de ingezetenen van sommige 
gewesten werkelijk had. 
Ilet is hier de plaats niet, om over die gevolgen van deze wille- 
keurige en overmagtige handelwijze, bij welke de geldspecien, 
tôt op een derde van betgeen zij bevorens deden, verminderd 
werden, in al derzelver omvang uit te weiden. Men kan uit de 
geschiedboeken van die tijden den nadeeligen toestand des han- 
dels opmaken, en den vernielenden speculatiegeest nagaan, 
welke vreemdelingen, tôt ongeloofelijke schade der inboorlingen, 
en zelfs ook deze laatsten tegen hunne landgenooten, aanspoorde, 
om, daar sommige steden nog, naar eigen goeddunken, aan eene 
hoogere zetting bleven vasthouden, dan door Maximiliaan be- 
volen was, hunne waren daar ter plaatse ter markt te brengen 
en tegen gereed geld te verwisselen, waar de bepaling van 14 
december 1489 te Breda uitgevaardigd (') achtervolgd werd, 
om hetzelve elders,bij voorbeeld, te Gente n te Iperen, met een 
derde verhooging weder uit te geven (’). 
(1) Placcaeten van Flaanderen , I, bl. 443. Can en Scheltus, Groot placaalhoek , 
I, bl. 2578. 
( 2 ) Divisie chronijk, div. XXXI. Cap. 69—72. Alkemade, Jonker, Fransen oorlog, 
232, 233. Felius, Chronijk van Hoorn, 146, en zeer vele andere schrijvers, onder 
welke er te boelc stellen, dat de arzetting der munten in 1489 onder de redenen be- 
hoort, die aanleiding gegeven hebben tôt liet zoogenoemd Kaas- en broodspel. En 
men behoeft zich in waarheid niet te verwonderen over de ontzettende gewrochten 
