OVER DE MUNTEN. 
31 
stellers der ordonnance van den jare 1633, tôt gelijke einden, 
hebben gebezigd. Ik heb overzulks, en op dat inen een meer 
algemeen overzigt zoude kunnen maken, gemeend, bij elke 
munt, waar zulks te passe komt, die afwijking te moeten 
vermeiden. 
Eene andere bedenking, welke ik niet stilzwijgend mag 
voorbijgaan, betreft de onnaauwkeurigheid, die in eenige munt- 
boeken plaats vindt. En het is in geenen deele om de waarde 
der beeldenaars van 1627 en 1633 te verkleinen, of in ver- 
denking te brengen, dat ik thans met een enkel woord spreke 
over een in beide opgenoemden Dukaat van Oostvriesland, 
die eigenlijk een van kVestvriesland is,en gewagmake van den 
Arnoldus Gulden , die aldaar onder de Klemmerguldens eene 
plaats heeft gevonden. In de benaming ook heeft men niet 
altijd denzelfden gang gehouden : de dubbele Karolus ( drie 
stuivers pcnning') heet in 1627 Reaal en wordt in 1633 een 
stuk van 6 grooten genoemd. Zoo heet de helft van het laatst- 
gemelde geldstuk, de penning van drie grooten, in de ordon¬ 
nantie van Leycester (1586) halve Vliezen, die, mijns wetens, 
niet bestaan heeft, doch tôt welke benaming men waarschijnlijk 
is verleid geworden, doordien de meergedachte dubbele Karolus 
werd bevolen te munten tôt eene waarde, gelijk staande met 
die, welke aan de zilveren Vliezen was toegewezen. Gaarne 
vergeef ik het den Franschen, dat zij in drie hunner muntor- 
donnantien, van den jare 1575, 15 junij 1577 en september 
1577, een Daalder van Hamel (Muntboek 1580, bl. 337, n° 1 ), 
als een van Amesterdame doen voorkomen ; maar ik gevoel eene 
onwilligheid, als ik elders, in drie achtereenvolgende évalua- 
