118 
OVER DE MUNTEN. 
onderscheid niet later gevonden ; de fransche Douzains staan in 
1520 bepaald tôt 10 penn. tournoois, waarvan de tyvaalf eenen 
stuiyer uitmaken. Bij de cours van 1525 konden de goede we- 
derom gaan voor twee grooten, hetwelk bij den eersten ter- 
mijn van 1526 vernieuwd zijnde, in den tweeden op 40 mijten 
werd terug gebragt. Yermits er echter zoo yeel slechte onder 
gevonden werden, had zulks een algemeen verbod ten gevolge 
in de evaluatie van den jare 1531, hetwelk bij de zetting van 
1539 b in zoo verre werd opgeheven, dat de gave en goede voor 
40 mijten konden loop hebben, na dat zij evenwel bij de provi- 
sionele tolerantie in datzelfde jaar op 42 mijten stonden. Toen 
er echter andere nieuwe en slechter Stuivers ingevoerd en in 
omloop gebragt werden, gelastte Keizer Karel, bij publicatie 
van 7 november 1541, dat deze niet hooger dan tôt 36 Ylaamsche 
mijten of 1 •§ groot mogtenworden uitgegeven, blijvende intus- 
schen de oude mits zuiver, gaaf en goed op ’t gezigt, tôt 40 mijten 
bepaald (‘). Van toen af tôt aan den 29 sten maart 1549 bleef deze 
raming voortduren en schijnt er geene belangrijke bijzonderheid 
daaromtrent meer te hebben plaats gehad; doch op dat tijdstip 
vaardigde genoemde Keizer een verbod uit tegen aile fransche 
Blanken of Stuivers ( 2 ). 
Dan in de evaluatie van 1576 komen ons andermaal franscJie 
Stuivers tôt 9 penningen en fransche stukken van 12 penningen 
tôt 10 penningen voor, om loop te hebben van Lichtmisse tôt 
(‘) PI. Plaand. I, S02. 
( 2 ) Plac. Geld., I , 48. Vriesch PI., III, 189. 
