OVER DE MUNTEN. 
119 
S t -Jansmissie. Deze waarde is wederom in de zetting van 1577 
in zoo verre herhaald, dat de nieuwe fransche Stuivers van 
Kersmisse af voor een Blank zouden gaan, doch vroeger op hunnen 
prijs blijven, welke laatste prijs bij de ordonnantie van 1579 e en 
1579 vastgesteld bleef, ennaderhand, in 1581 en 1590, tôt op 
een stuiver verhoogdwerd ('^doch waaromtrent in 1611 ver- 
meld wordt, dat de zes stuks voor vijf stuivers, alleen op de fron- 
tieren konden worden uitgegeven ( 3 ). 
Testoenen van Lotharingen, welke omstreeks 6 eng. wegen, 
staan, in de provisionele tolerantie van den jare 1539, op 8 stui¬ 
vers, en komen wijders niet voor, dan in 1573 tôt 11 stuiv. ( 3 ), 
gelijk ook in 1575 en 1576 a , bij welke laatste nog andere derge- 
Iijke genoemd worden. In 1579 “ worden zij op 11 i stuivers, en 
in 1581 op 12 stuivers gesteld. Derzelver allooi is zeer verscheiden 
opgegeven, en wel van 10 penn. 17 gr., 9 penn. 13 gr. en 9 penn. 
2 grein ( 4 ). 
Zie derzelver afbeelding in 1633, hl. 138, 184, 185. 
(') Ook voor Brussel , in 1585, tôt één stuiver. 
( 2 ) Dus ook de 6 stuks in Limhurg , enz., tenjare 1616, voor 6,5|,5|, 5 £ en 
5 stuivers. 
Of de uitheemsche Stuivers, van welke in de cours der Staten-Generaal in 1619 
vermeld wordt, dat zij loop zouden hebben tôt den 31 ,ten mei van dat jaar, ten prijze 
van een blank, betreklcing hebben tôt de fransche Stuivers, zou ik wel durven aanne- 
men, ofschoon het ook zeker is, dat aile uitheemsche payement in 1613 reeds verbo- 
den was. (Res. der Staten van Holl. en West-Vr., 5 — 29 maart.) 
Overigens is het dikwijls aangetogen werk van Le Blanc, voor de kennis der fransche 
munten , eene schatbare bron. 
( 3 ) Er moesten twee stuivers op geleend zijn. 
(4) Plac. Vlaand., III, 557,561. 
