122 
OVER DE MÜNTEN. 
gebragt, bleef zij daarop weder tôt in 1615, toen zij tôt den 
laatsten december yoor 10 § stuivers zoude mogen worden uitge- 
geven, met de halve naar evenredigheid, doch geen mindere 
deelen, na welk tijdsbestek dit geldstuk weder 10 stuivers zou 
gelden. Intussehen werd de voorgaande waarde van 10 i stuiv. 
voor den Schelling et 3 | stuivers voor het derde gedeelte, groot, 
bij aile volgende zettingen herhaald. 
Zie deze munt afgebeeld in 1586, op bl. 33; en 1633, bl. 131. 
Nog staat, behalve de hiervoor vermelde, sedert 1619 in de 
Vereenigde Nederlanden bekend een schotsche Schelling met 
den distel-bloem voor twaalf stuivers, welke dien prijs vervolgens 
bleef behouden, en voorts nog eene andere met de harp tegen 
acht stuivers; beider gehalte is als de voorgaande, te weten, 
11 penn ( l ). Derzelver gewigt in verhouding tôt den engelschen 
Schelling is 4 f eng. en 2 eng. 29 azen. 
De afbeelding van deze geldstukken vindt men in 1633, ZZ 131 
en 132; en in den beeldenaar van 1619. 
De Slapers, Hoofden of Testoenen van Savoy en , welke in 
1499 en 1516 voor acht stuivers, alsook die van MilanenMOOY 
negen stuivers mogten loop hebben, werden in 1520 geheel ver- 
boden. In de munt-ordonnantien van 1581 worden wederom 
Testoenen van Milanen en Savoy en opgegeven tôt den prijs van 
veertien stuivers ; en die van Montferrat tegen dertien stuivers ( a ), 
doch worden na dien tijd weder verzwegen. Hun gewigt staat 
(’) Plac. VJaand., III, 5o6 ; in 1627 echler op 10 penn. 23 gr. 
( 2 ) Voor Brussel, in 1885 , deze drie gevalueerd op veertien stuivers het stuk. 
