OVER DE MUNTEN. 
137 
beeld hecht, oorspronkelijk zou gemunt zijn (')? Daar gelaten 
wat de overlevering zegt van dit geldstuk ( a ), merke ik alleen 
aan, dat, ofschoon onze voorouderen in het aanrigten van over- 
dadige maaltijden, geenszins geacht kunnen worden, vreemde- 
lingen te zijn geweest, men bras-sen hier in den eenvoudigen 
zin van eten, maaltijd houden, moet verstaan. Maar de Johannes 
Braspenning is oorspronkelijk een Tiveegrootenstuk geweest, 
en wel vermoedelijk ten jare 1417 geslagen, dewijl men ergens 
in handschriften vindt vermeld, dat graaf Jan de Onhevreesde, 
in 1417 en 1418, duhhele Grooten heeft doen munten van 5 penn. 
zilvers ( 3 ); en men behoeft de afbeeldingen in 1544, bl. 66, n° 3; 
bl. 67, n° 2; 1548, bl. 67, n° 3 en 4; 1580, bl. 373, n° 1 en 3; 
1633, bl. 234, n° 7, en bl. 235, n° 2, slechts te vergelijken, om 
te bevinden, dat de aldaar voorkomende munt, welke bepaald 
wordt op een gehalte van 4 penn. 12 gr. ( 4 ), geen andere is dan 
de dikwijls genoemd e Johannes Braspenning .'—Indien wij toch, 
vertrouwende op de juistheid van der Coopl. Handtb., om van 
de andere niet te gewagen, en afgaande op de waarde der zoo- 
genoemde Braspenning en , welke sedert 1499 en vervolgens, 
zoo lang zij genoemd worden, denzelfden prijs van drie Grooten 
of twee Blanhen behielden, ééne vinden van Jan of Johannes , 
(’) Ile laat echter een ieder vrijheid, het x /,6 deel van denGuldender Aartshertogen 
daarvoor aan te nemen ; maar zij zijn van latere dagteekening, zoo wel als het ^ 4 0 
deel van den Leycester Daalder of Nederlandsche Reaal. 
( 2 ) Zie, onder anderen, Brender à Brandis , f^aderlandsch Kahinet, bl. 123 en 
volgg., en de aldaar aangehaalde Géographie van Bussching. 
(3) Vergel. Heylen, bl. 88 in de noot. 
(4) PI. Flaand., III, 870. 
Tom. X. 
18 
