OVER DE MUNTEN. 
139 
bepaald op 10 penn. 17 tôt 12 gr. voor de dubbele; 5 penn. 16 
tôt 11 grein voor de enhele; en 4 penn. 6 grein voor de lialve 
Stuivers ('). 
De prijzen dezer geldstukken staan in 1499tôt in 1525,tegen 
2 i groot( 1 2 );in 1525,2f groot;in den eersten termijnvan 1526, 
op 2 grooten 18 mijten; in den tweeden wederom 2 f grooten, 
en bleven daarop een’ geruimen tijd, want zij hadden reeds veel 
door slijting als anderzins verloren. Men ontmoet ze weder in 
1573, waar de dubbele stuivers stukkcnvan Vijfgroot, genoemd 
worden, tôt 2-f groot, of elf duiten, in 1577, twaalf duiten, in 
1579% op 1 f Stuiver, en in 1579 % twee stuivers min een negen- 
manneken. 
Slaan wij andermaal het oog naar de afbeelding van dit geld- 
stuk in het muntboek van 1544; zoo zien wij er nevens gesteld, 
deze penning doet een Braspenning, en juist deze uitdrukking 
heeft anderen verleid, om ook die munt stout weg ee nen Braspen¬ 
ning te noemen, even gelijk de dubbele en halve Stuivers, dub¬ 
bele en halve Braspenning en Vijfduits. Geen wonder derhalve, 
dat Ileylen , in datzelfde verkeerde begrip, ook meent, dat er 
door Karel van Bourgondien Braspenningen zouden gemunt 
zijn ( 3 ). Maar ik meen genoegzaam te hebben bewezen, dat het 
niets meer noch minder waren, dan de stukken van twee Grooten 
(1) PL Flaand ., III, 587, 567 , 570. 
( 2 ) Kortheidshalve spreek ik alleen van den enkelen Stuiver; de meerdere en min- 
dere deelen staan naar evenredigheid. 
( 3 ) Aid., bl. 53. Deze schrijver vermeldt ook niets van de dubbele Stuivers van 
Philips, immers komt er (bl. 48) geen opgaaf van voor. Hij geeft er echter wel op 
van Karel. Zie liem voorts van bl. 42—85. 
