140 
OVER DE MUNTEN. 
of Stuivcrs, die den naam, welken men haar ten onregte gegeven 
heeflt, verkregen hebben van de waarde, welke daaraan op ze- 
keren tijd was toegekend, hetgeen voorts nog blijkbaar is, niet 
alleen uit de benaming van stukken van vijfGrooten, in 1573; 
maar ook door die van stukken van zevenStuivers, zeven Groots, 
en drie en een halve Groot, welke aan de gedeelten van den Phi- 
lippus Reaal werd toegeëigend. En het zijn juist die veelvuldige 
ontleende benamingen, welke ons, ten aanziendezerkleinere geld- 
specien, de grootste moeijelijkheid in het onderkennen derzelve 
opleveren. 
De Vuurijzers, die inderdaad de dubbele Stuivers zijn met 
twee Leeuwen, aldus door derzelver verbeelding geheeten, en be- 
reids onder Philips den Goede gemunt; de Mechelaars, en die 
van Bourbon hadden een gewigt van 2 eng. en een gehalte van 9 
penn. 13 gr. ('), de halve of enkele Stuiver, Ne g enduits genocmd, 
4 penn. 16 gr. ( 2 ). Maximiliaan, die de Vierijzers deed voort- 
munten, zegt in zijne ordonnance van 1489 met zoo vele woor- 
den, les Doubles a deux lions, que feu Monseigneur le duc 
Charles de Bourgogne fit forger, en in die van den jare 1493, 
Item men sal munten den dobbelden Stuyver met twee leeuwen, 
op 10 penn. con. silver van 7 Schellingen{ 84) in het mark..., 
voor 4 Grooten ; item — een enckelde Stuiver met eenen leeuw 
tôt 5 penn. con. silver en van 7 Schellingen (84) in ’t mark, voor 
2 Grooten; item een’ anderen witten penn. met eenen halven 
(') PI. Vlaand. , III, S61. Vergel. voorts Heylen, bl. -49 en volgg. 
( 2 ) PI. J^laand., III, 569. 
