142 
OVER DE MUNTEN. 
dien ten gevolge, terstond de cjroote dubhele, een gehalte ge- 
geven van 11 penn. 2 i gr.; de dubhele Stuiver, 9 penn. 16 tôt 
13 gr.; de enkele, 5 penn. 17 tôt 13 gr.; de halve Stuiver, 4 
penn. 16 gr. ; de halve Groot, 3 penn. 22 gr. ('). En daarna de 
dubhele en enkele Griffoenen, de dubhele met twee helmen en 
de kroon, die met vier leeuwen in den schild, ook dubbelde Sas- 
senaar geheeten ( 2 ), met derzelver onderdeelen, die men somtijds 
de namen geeft van Sassenaar van elf duiten, Elfduits, een 
(>) PI. Vlaand., III, 836 , 861,867, 869, 870. Zie ook Heylen, bl. 60. 
( 2 ) Het is onbegrijpelijk, dat men zoo vele dezer geldstukken den naam van Sas- 
senaar gegevenheeft, die het inderdaadniet zijn. De naam reeds alleen, en zonder de 
geschiedenis teraadplegen, brengt ons tôt andere denkbeelden , en weldathet eene zoo- 
genoemde Saksische munt is. —Men is het omtrent de hoofdzaak eens , dat Albert van 
Saksen de Sassenaars heeft doen munten. Alkemade, Munten der Graven van Holland, 
brengt er eene bij , die te Gent zou geslagen zijn in het jaar 1498. Maar hij schijnt 
niet geweten te hebben, dat van wege dienzelfden Landvoogd, ten jare 1498, te 
Sneek in Vriesland, geld is gemunt geworden, waar op de eene zijde staat Albertus 
Dwx Saxoniœ et Gubernator Frisiœ, en op de andere zijde Nummus Regis Romanorum. 
Deze nu zijn, mijns bedunkens, de ware Sassenaars , met andere die, hetzij van 
zijnen naam, hetzij van zijn wapen, eenig kennelijk teeken dragen. Hetgeen mij in 
dit gevoelen versterkt, is eene prijsbepaling in april 1827 bij het mark van zilveren 
munt, die men in Hriesland vindt, zijnde Sassenaars, en welke ons beschreven 
worden : 
1 ° Met het schildeken van Sassen op ’t kant van het wapen ; 
2° Met het kruis ( denkelijk de boven omschrevene ) ; 
3 e Met het schildeken van Sassen midden in ’t wapen ; en 
4° Met het wapen van Sassen. 
Aile welke munten ik oordeele te zijn de Vriesche enkele en halve stuivers, die, bij 
publicatie van 1 februarij 1327, tôt den l slen maart daaraanvolgende nog toegelaten 
werden. Vergelijk Schotanus, 461 ; Hriesch PL, II, 818 en 820; alsmede het munt- 
boek van 1633, waar zullc een Sassenaar op bladz. 242 wordt afgebeeld. Andere 
munten hebben, gelijk ik reeds zeide, dezen naam als bij toepassing verkregen. 
