OVER DE MUNTEN. 
149 
en in den tweeden wederom op 3 § groot. Men yindt dezelve na 
den jare 1548 niet weder opgenoemd. 
Van gelijken wordt weinige keeren melding gemaakt van de 
Philippus of Stuivervan N amen, die in 1499 en vervolgens den- 
zelfden prijs van 2 grooten behield, afgebeeld wordt in 1544, 
bl. 72, n« 3; 1548, bl 71, n° 2; 1580, bl. 372, n° 1; 1633, 
hl. 242, n° 4, en een gehaltebeeft van 3 penn. 9 gr. ('). 
Snaphanen van Luik, die, als ik eene aanteekening ver- 
trouwen mag, 4 f engels wegen en een gehalte hebben van 7 
penn. 20 gr. ( * 2 ), worden alleen in de provisionele tolerantie van 
den jare 1539 aangeteekend tôt 5 stuivers. 
Derzelvé'r afbeelding geeft 1633, bl. 204. 
Van Luik komen voorts nog Vijfstuiversstukken voor in de 
ordonnantie van 1576% tôt 4 f stuiver na Lichtmisse van dat 
jaar, doch in 1581 en 1590 tegen 6 stuivers ( 3 ). Hetzelfde zij ge- 
zegd van die van Kameryk; deze geldstukken, ook Sprengherge- 
heeten, ten gewigte van 41 engels, worden in 1633 afgebeeld 
op bl. 217 ; derzelver gehalte staat op 6 penn. 4 gr. ( 4 ). 
De Ernestus van Luik, 2 eng. 30 azen wegende, staat, in 
1581 en vervolgens, op vijf stuivers. Het gehalte dezer munt, 
welke men ook Zesstuiversstuk noemt, wordt gezegdte zijn 7 
penn. 22 gr. ( 5 ). Zie dezelve in 1633, bl. 202. 
(>) PL Vlaand ., III, 571. 
( a ) PI. Vlaand ., III, 564. 
(3) Ook voor Brussel , zoo wel als die van Kameryk, in 1585, zes stuivers. 
(4) PL Vlaand., III, 667. 
( 5 ) Pl. Vlaand ., III, 564. 
