II 
stadiis, praecipue in omnibus illis regionibus animadvertitur, ubi vegetatio aut paulatim 
evanescit aut sensim oritur. Tales plantae sunt vel in terrarum regione lineae nivali proxi - 
ma, vel in cavernis subterraneis vel sub aquarum superficie deprehendendae. Etenim fere 
calidior telluris crustae aquarumque temperatura quam multi primae aetati telluris credunt 
propriam, atque illa meteorologica aeris natura singularis, quae priscis temporibus illi vul¬ 
go tribuitur, sufficientes causae erant, ut prima haec vegetatio vel supprimeretur vel ex¬ 
cluderetur. Fucorum et Ulvarum ectypa fossilia non nisi in formationibus montium multo 
recentioribus, praesertim in illis, quas tertiarias dicimus, deprehenduntur, temperatura mox 
memorata jamjam mutata et plantis dicotyledoneis jam evolutis. 
Secundum stadium primi gradus evolutionis vegetabilium in illis plantis invenie¬ 
mus, in quibus gemma dilatatur aut contrahitur in organa partes florales prae¬ 
sagientia. Hujusmodi sunt Lieh en es, Hepaticae, Musci, — plantae in ipsa Europa ver¬ 
nali potissimum et autumnali tempore in umbrosis sylvarum vel montium lateribus septen¬ 
trionalibus laete virentes, imo in regionibus nivibus proximis potissimum degentes, iisdem 
porro ex causis a primaeva vegetatione exclusae, quas supra ad stadium primum in Algis et 
Fungis commemoravimus. Nam omnes corticum ectypa adeo cernuntur pura et integra, ut 
vix crediderim, alias quoque plantas parasiticas illis adhaesisse. Quam saepissime tamen in¬ 
veniuntur Lycopodia et verae Filices, quae w ii.br and o judicante ob naturalem earum indolem, 
id est, physiologicam rationem, cum prioribus plautis unam tantum familiam seu cohor¬ 
tem principalem efformant. Plures quoque adsunt corticum nitidissimae expressiones, quae 
ex formarum similitudine et vegetationis ratione analogica inter Filices hucusque nobis pror¬ 
sus ignotas recensendae sunt, quamquam nostris temporibus vegetabilia talia plane desi¬ 
derantur. 
Tertium formarum vegetabilium evolutionis stadium in primo vegetationis gradu 
cyclum eo claudit, quod gemma per plures metamorphoses transiens tandem in 
receptaculo involucrato fructus continente maximum suum incrementum 
attingit. Haec tertia cardinalis familia plantarum, primi vegetationis gradus ultimum sta¬ 
dium efformans, e pluribus propriis ordinibus colligitur conflaturque, ut sunt Equisetaceae 
(Equisetum) Marsileaceae, (Marsilea, Salvinia, Pillularia, Isoetes) Najades 
(My r iop hyllum, Cer at o p hyllu m, Najas, Lemna, Hippuris, Chara, Calli- 
triche, Piuppia, Zanichellia) , denique Cycadeae (Zamia, Cycas.) 
Evolutio gemmae in Equisetae eis propria, squamae sejunguntur ah ovario tantum 
indigitato; ovarium stigmatis rudimento praeditum, quoque de staminibus ad basin ovarii nil 
nisi rudimenta conspiciuntur. Gemma in Equisetis coalescit in receptaculum spicaeforme more 
Graminearum; Equisetacearuin evolutio inde indicat Gramineasmoxnascituras. Grami - 
rmm culmus fistulosus, nodosus et vagi natus, et evolutio foliorum e vaginis in Equiseta ceis 
jam per tenebras dignoscuntur. Foliis veris tamen Equisetum adhuc plane destitutum est. 
De familia Calainitum agentes, cujus frusta supersunt, e quibus facile concludendum, 
arbores fuisse stupendae magnitudinis, uti nostris temporibus nullibi inveniuntur, indicamus 
et alias species verosimiliter herbaceas spicis oppositis et verticillatis praeditas, et ab omni¬ 
bus hucusque cognitis Equisetis plane abludentes. Hisce demonstramus, maximam quidem 
differentiam inter Equiseta, quae in prisco illo aevo vigebant et hodierna intercedere, nihilo 
minus tamen ordinem Equisetacearuin nunc vigentium habita ratione organisationis 
coelo et solo adaequatae in illis indigitatam fuisse certissimum esse. 
In zonis calidioribus Cycadeae evolutionem gemmae fructiferas simillimam sequuntur, 
et affinitatem cum Palmis habitu suo externo demonstrant; Equisetis vero e diametro oppo¬ 
sitae sunt. Ectypa plantarum hujus ordinis in formationibus lithantraci superimpositis seu 
recentioribus nonnulla, quamquam rarius, reperiuntur. 
