III 
Najades inter Equisetaceas et Cycadeas, si evolutio gemmae fructiferae et ha¬ 
bitus totius plantae respiciatur, medium tenent. Quod gemmae fructiferae evolutionem atti¬ 
net, stigmata et stamina jam adsunt, non quidem perfecta, ut in mono cotyledonibus inveni¬ 
untur, tamen eum usque in gradum evoluta, ut rudimenta amplius dici non possunt; gemma 
fructifera mox ad alabastrum transitum faciens ordinem hunc perfectioribus plantis associat. 
Huic plantarum ordini nostra genera Ro tui ar ia, Annularia, B echera, qua fragmenta 
Hippuridum, Ceratophy 11 orum , Chara, etc. adnumeramus. 
Secundus evolutionis vegetabilium gradus consistit in eo, quod gemma in 
alabastrum transmutata sit, quod primo partes florales et genitales, de¬ 
nique semen in sinu suo fovet. Semen hoc unica cotyledone seu folio acuminato 
germinat. — Mono cotyledones plantae. 
Indolem harum plantarum constituit organisatio foliorum, quae cum ea caudicis vel 
trunci nondum e diametro opposita cernitur. 
Ad tertium et ultimum evolutionis vegetabilium gradum eae numerantur plantae, 
quae duabus vel pluribus cotyledonibus diversimode formatis, semper 
tamen oppositis, germinant, et in quibus organisatio ac evolutio foliorum 
cum ea trunci vel caulis jam perfecte e diametro opposita considerari 
p o s sunt. 
Si omnes a wii-BR and o prolatas rationes simul et quasi una obtutu contemplamur, nul¬ 
lum nobis dubium, Equisetaceas, Najades et Cycadeas ob suam naturalem indolem 
maxime affines esse, quamvis figura externa habitusve superficialis maximopere varians contra 
dicat, ideoque qua ordines affines unam quasi cohortem efficientes et gradatim in Mo- 
nocotyledones transeuntes servandae. 
His praemissis clare elucet, primaevam vegetationem in angustum primi evolutionis ve¬ 
getabilium gradus spatium coarctandam esse, in quo tamen habita ratione climatis aerisque 
maxime a hodiernis alienata vegetatio procerior et vigore opulentior fuisse videtur, quam nunc 
climate permutato in iisdem ordinibus plantarum invenitur, etiamsi et has ipsas climatis mu¬ 
tationes ad novas plantarum formas progignendas conferre potuisse non negamus. 
Si vero externam primaevo tempori adscriptarum plantarum formam, solam nobis in 
ectypis relictam, seorsim a gemmarum evolutione progressiva consideramus, singulas videmus 
summa cum simplicitate incipere, et plerumque eam perfectionem assequi, quae transitum ad 
sequentem ordinem indicare videtur, vel vice versa a forma perfectiori in simpliciorem de¬ 
crescere, ut cum proxima conjungi possit. Nonnulla vegetabilia plane interiisse videntur; aliae 
hucdum isolatae quasi orbatae conspiciuntur sociarum vel affinium detectionem expectantes, 
multarum, quin plurimarum, nihil nisi fragmenta nobis supersunt. 
Caeterum, quamquam tam exiguam modo habeamus suppellectilem harum vegetabilium 
reliquiarum, tamen si quis singula ectypa cum hodiernis plantarum generibus velit conferre, 
quae inicroscopicis nituntur characteribus in ectypis vix unquam servandis, is profecto oleum 
et operam perdet. Characteres vero ex organisatione externa petiti tantum in nostro opere 
valent, nec facile quis dubitabit, in genere Lycopodiolite a clariss. schlotiieimio con¬ 
stituto, vera Lycopodia, in Lepidodendris et Filicitibus veras Filices, in Cala- 
mitibus Equiseta, in Annulariis et Rotulariis Najades praefiguratas esse. 
Vegetatio tertiariae formationis montium saxis cretaceis superpositae, ubi verae Palmae 
A 2. 
