iX 
Obs. Nomen Lignitum a Mineralogis Galliae Spissoxylo substitutum, cum melius forma¬ 
tionem carbonis e lignis palam facit, retinendum esse arbitramus. 
?. LYCOPODIOLITES Ophyurus. 
■ 
L. cicatricibus squamaeformibus rhomboidalibus utrinque acuminatis supra medium scu¬ 
tatis , foliis linearibus acuminatis. 
Sagenaria Ophyurus. brongn. Class. des veg. foss. p. 27. t. 4. f. 1 . 
8 . LYCOPODIOLITES cordatus. 
L. cicatricibus squamaeformibus obcordatis, foliis linearibus seu lanceolato - ^linearibus 
flexuosis. 
Tab. nost. 56 . f 3. 
In schisto Lithantracum nigrescente Angliae ad Yarrow in districtu Durhamensi. 
(bucrland). 
9 . LYCOPODIOLITES affinis. 
L. cicatricibus squamaeformibus tetragonis, foliis linearibus. 
Tab. nost. 56 . f. 1 . 
Cum priore ad Yarrow 
Obs. Cicatrices cum ramis L. dichotomi conveniunt, folia vero, quae in illo semper 
stricta esse videntur, in hoc flexuosa deprehenduntur. 
10 . LYCOPODIOLITES dichotomus. 
L. cicatricibus squamaeformibus, inferioribus obovatis, superioribus rhomboidalibus ra¬ 
meis subtetragonis, medio scutatis triglandulosis, foliis linearibus acuminatis 12 ~ 18 
pollices longis. 
Lepidodendron dichotomum. sternb. Vers. fase. 1 . p. 19 . 23. t. l. 2 . 3 . 
In scliisto Lithantracum Bohemiae ad Svoina. 
Obs. Maximum inter congenera hucusque nota transitum a Lycopodineis ad Filices 
primaevas (Lepidodendra nostra) indicare videtur. 
Tribus secunda Ly co p 0 dio litum, stipite non arboreo, foliis sine ordine sparsis, adhuc 
vix nota, verbo tantum indicari valet; huc pertinet verosimiliter Lycopodiolites 
squamatus brongn. Z. cit. t. 6 . f. l. a. b. eZLycopod. rhode Beitrage zur Pflan- 
zenk. t. Q. f. 1 . t. 10 . f. 3. 4. 5. eZ? L. JBucklandi brongn. Z. cit.p. 76 . 
Synonyma auctorum veterum ad. Lycopodiolites spectantia ob defectum ectyporum 
ipsorum vix extricanda; notanda tamen sunt: 
Lythoxyla squamosa, squamis longioribus cuspidatis, volkm. Sil. subt. t. 8. 
f. 11 . 12. 13. 14. t. 9 . f. 1 . — parkins. Org. rem. vol. 3. t. 9 . .— walch. Natur- 
gesch. d. Verst. 3. t. 3. TV. et t. 10. f. 1 . 
Obs. Clarissimus Adolphus brongniart in opere supra laudato affinitatem hujus generis 
cum Lycopodiis nostris egregie extricavit iconibusque comparativis t. 4 . f. 1 . 2 . 3 . 
elucidavit, genera plura in posterum separanda indicavit, nihilo tamen minus veras 
Lycop odiolitis species, uti L. Ophyurum, cum veris L ep i do dendris in genere 
suo Sagenaria conjunxit, si nomen Lycopodites illis servavit plantis, quas sepa¬ 
randas ipse censuit. Quamquam pro certo habemus, si Lycop odi a viva arborescen- 
tia detegerentur, verosimiliter genus proprium affine constituere, ob maximam tamen 
organisationis similitudinem tamquam prototypiis hujus generis sub nomine Lycopo- 
dioiitum eas proponere ausum suasumque nobis videbatur. 
c 
