MUSCOIDITES. 
Fructificatio ignota* — Caulis foliatus, simplex vel ramosus, ramis 
sparsis» Folia sparsa, sessilia vel amplexicaulia, imbricata vel patentia, 
membranacea, vix nervosa* 
MÜSCITES. BRONGNIART. 
Character idem ac ordinis i 
1. MUSCITES TOURNALII. 
M caulibus pluribus caespitosis filiformibus ramosis flexuosis diffusis, foliis patentibus 
approximatis ovatis acutis eneryiis concavis integerrimis. 
M, Tournalii. Brong . hist. veg. foss . 1. p. 93. t. 10. f. 1. 2. 
In calcareo ad Armissan prope Narbonnam Galliae. 
Clar, Brongniart hanc speciem cum Ilypno denticulato, ripario 'et eleganti confert. 
2. MUSCITES STOLTZII. Tab. XVII. f. 2» 
M. caulibus pluribus caespitosis filiformibus ramosissimis rectis, foliis erecto - patentibus 
approximatis lance olatis obtusiusculis integerrimis. 
ß. foliis rigidioribus subimbricatis. Tab. XVII. f. 3. 
In scliisto lignitum prope Bilinam Bohemiae cum foliis plantarum dicotyledonearum. 
Dicatus in honorem cl, Stoltz, M. D., qui hunc et plura alia petrefacta communicavit. 
3. MUSCITES FALCATUS. 
M. caule erecto ramosissimo ramisque filiformi, foliis patentibus subhorizontalibus sub op¬ 
positis ovatis obtusis falcatis integerrimis enerviis* 
Planta foliis parvis rotundis sessilibus. Young et Bird geoL surv. Yorks, t ♦ %f.\ 7. 
Lycopodites falcatus. Lindi, et Hutt. foss» fl. fasc. 7. p. 17. t. 61. 
In schisto inferiori ad Cloughton Angliae. 
Ab auctoribus citatis Lindley et Hutton cum Lycopodio complanato confertur, sed 
in icone magnitudinem naturalem et partem auctam exhibente dificiunt nervi foliorum et 
stipulae seu sic dicta folia superficialia, quae posteriora quoque ab illis non visa fuerunt. 
4. MUSCITES SQUAMATUS. 
M. caule ramis cylindricis rigidis, foliis arcte adpressis approximatissimis sessi¬ 
libus rhomboideis undique obtusis dorso longitudinaliter carinatis. 
Lycopodites squamatus. Brong. in Cuv. et Brong. desc. geol. env. de Paris, 359. 1. 11. f. 3. 
M. squamatus. Brong. hist, veg. foss» 1. p. 95. t. 10. f. 5—7. 
In psammite molinario ad Lonjumeau prope Parisios Galliae. 
Comparatur a clar. Brongniart cum Junipero phoenicea, sed ob diversam foliorum 
insertionem alio loco potius cum Sphagno comparatur, quamquam nec cum Sphagno compacto, 
nec cum S. squarroso penitus convenit. — Planta dubiosa, et vix ad Muscites aecensenda. 
ADNOTATIO. In collectione frustorum succini corpora organica includentium quam Dr. 
Berends conventui naturae curiosorum Hamburgi 1830 exposuit, aderant quoque decem aut duo¬ 
decim frusta, quae fragmenta plantarum continebant, uti folium acerosum cujusdamPini, Algacites, 
et verosimillime duas Junger manniar um species. Accuratius examen instituere non potuimus. 
An inter ectypa in ultima serie ultimae tabulae operis clar. Procaccini Ricci (osserva- 
zioni suile gessaje dei territorio Sinigagliese, Roma, 1828) nonnulla ad Muscites pertinent 
nec non, deficiente omni explicatione nemo dijudicare valet. Nostra sententia, has plantas 
parvulas ad Muscites pertinere posse, ex formatione selenitis ad Sinigagliam et copia foliorum 
plantarum dicotyledonearum cum illis obvenientium potius confirmatur quam refutatur. 
