In saxo arenaceo (Keuper - Sandstein) ad pedem montis Steigerwald prope Kastei- 
Neusess et Abschwiud, nec non ad Strullendorf prope Bambergam. 
Detexit et commnnicayit comes Münster, in cujus honorem lianc speciem appella¬ 
vimus. 
Haec est unica species, quae ex inflorescentia certissime determinare potest, atque 
Equisetis proxima est. Ex affinitate cum Equisetis viventibus juxta ideam Brongniartii 
nomine ipso Equiseti enumerari deberemus,' re tamen bene perpensa differentiae palam se 
faciunt non negligendae, uti spica globosa in Equisetis viventibus non usitata, structura 
floris incognita, quae suadent, plantam fossilem a vivente diversam fuisse, inde quoque 
nomen Equisetorum viventium protogaeis improprium esse censemus. Species fossiles a 
Brongniartio expositae e solis vegetativis organis Equisetis stricto sensu adnumeratae 
sunt, quamquam incognita structura organorum fructificationis vel saltem inflorescentia 
omni jure destituta sunt, ut Equiseto aut alio generi accensentur. His rationibus ducti 
potius nomen genericum Equisetites selegimus, et huic generi plantas equisetiformes 
florae primaevae subjungimus. 
In omnibus ectypis quoque in minimis caule quatuor lineas lato praeditis inve¬ 
niuntur striae radiatae in apice articulorum, quae, vagina tamen abscissa, ad oculos 
veniunt. Elaee organisatio quoque viventibus et indigenis Equiseti speciebus communis est, 
uti ex observatione in Equiseto liyemali instituta convicti sumus. Quam ob rem in fig. 7. 
articulos binos E. hyemalis (exsiccati} exhibemus, e quibus b in a insertus erat, vagina 
apicalis in a abeissa fuit, unde articulatio ipsa visibilis est, quae depressa cogitata ad 
figuram 4 ectypi speciei fossilis accedit vel non longe distat. 
Explicatio iconum E. Miinsteri in Tab. XVI. -— Fig. 1. Caulis pars biarticulatus. 
2. Caulis apex, ambae figurae juxta delineationes nobis missas. 3. Apex caulis in lithantra- 
cem permutatus*, 4. caulis pars vagina antice deperdita; 5. caulis apex cum spica globosa, 
in b quaedam squamae spicae auctae, (figurae 3 — 5 sub oculis nostris delineatae). 6. Spi¬ 
ca Equiseti limosi. 7. Articuli duo Equiseti Jiyemalis, 
2. EQUISETITES CONICUS. Tab. XVI. f. 8. 
E. articulo elevato-striato, vaginae dentibus triangularibus acutis binerviis, nervis usque 
ad basim vaginae decurrentibus* 
Equisetum conicum. Münster in litt. 
In saxo arenaceo (Keuper-Sandstcin) prope Abscliwind cum priori. Comes Münster. 
Unicum articulum hujus ectypi, et quidem ejus apicem noscimus; differt tamen haec 
species imperfecte nota ab omnibus hucusque cognitis speciebus sufficienter. 
Observatio. Figura 9. in tabula XYI, aliam verosimiliter novam tamen imperfec¬ 
te notam speciem Equisetitis exhibet. 
3. EQUISETITES BRACHYODON. 
• . ' . ».•-*- • ' ‘ * 1 ' • ; - » '»• •« ■ .i , [. ' ■ . . . 
E. caule quadrangulo rarius quinquangulo, articulis approximatis obconicis, vaginis quadri- 
quinquedentatis. tubulosis-, dentibus brevibus ovato-triangularibus acutiusculis. 
Equisetum bracliyodon. Brong . desc. des. env. de Paris, p. 364. t. 10. /. 3. 7iist. veg.foss, 
1. p. 114. /. 12. f. 11. 12. Bronn in Bischof pl. crypt . 1 . p. 52. t. 6 .f. 7. 8. 
Bechera brachyoclon. Sternb. Vers, fasc . 4. p . XXX. 
In calcareo grosse granuloso montis Mont - rouge agri pärisiensis , in calcareo ju- 
rassico ad Armissan prope Narbonnam. 
* * ■ ' — ' i " ■ ?'*- 1 * X. Wt L i M. ' -• • k ^__ 1 fi. *» . t - ... A 
4. EQUISETITES INF UNDIBULIFORMIS. 
E. caule tereti elevate multistriato, articulis brevibus , vaginis articulo longioribus multi¬ 
fidis, laciniis triangularibus acutissimis. 
Equisetum infundibuliforme. Brong. hist. veg. foss. 1. p, 119. t. 12. f. 14 — 16. Bronn 
in Bischof pl. crypt. 1. p . 52. t ♦ 6. f 4. 10* 
In schisto lithantracum ad Saarbrück Germaniae. 
