Hoc genus parum hucusque cognitum est, cum solummodo corpus lig¬ 
neum obviam venit, foliorum cicatrices seu corticis conditio tamen plane ignota 
est. Interim affinitas maxima cum Ulodendro satis elucet, quare haec duo 
genera juxta se posita esse debent, immo vix errorem commiserit, qui amba 
genera in unum coercet. 
1. MEGAPHYTUM APPROXIMA TUM. 
M. ramorum cicatricibus approximatis subcontiguis profunde cordato - orbiculatis laevibus, 
cicatricibus foliorum punctis (in icone sparsis, verosimiliter spiralibus) excavatis in¬ 
signitis. 
M. approximatum. Lindi, et Hutt. foss. fl . brit. fase. 1 2. p. 93. t . 116. 
In schisto lithantracum ad Jarrow Angliae. 
2. MEGAPHYTUM DISTANS. Tab. XLYI. fig. 2. 
M. ramorum cicatricibus remotis obovatis marginatis laevibus. 
M. frondosum. Artis antedil. phyt, t. 20. 
M. distans. Lindi, et Hutt. I. c. p. et t. 11 7. 
In schisto lithantracum ad Felling Golliery Angliae. 
Icones inversae sunt. • . 
3. MEGAPHYTUM MAJUS. Tab. XLYI. fig. 1. 
M. ramortim cicatricibus (maximis inter congeneres) approximatis orbiculatis immarginatis 
flabellato - striatis. 
M. majus. Presl. 
In schisto lithantracum ad Waldenburg Silesiäe. 
11 M I r r\ 
♦, !u. * • *. i 1 1 i : ’ 1 / } <t 1 
4. MEGAPHYTUM ALEANI. 
* * A * J * ♦ * J • ' * 
M. ramorum gracilium cicatricibus (minimis inter congeneres) remotis orbiculatis lavibus, 
cicatricibus foliorum punctis excavatis spiralibus insignitis. 
M. Allani, Brong. hist. veg. foss. 2. t. 28. f. 5. 
-o -- In. ................ r . * . \ 
I . . ' I ' • - ' • 1 ■ 
