co 
HORTORVM 
prius,quam Deus permiferit, metitur quifquam (vt fcribit Plinius) hunc 
vero Iouem Afflabimini alij vocant. Quadraginta enim quatuor boum, 
caprarumq;, & arietum extis, venia oedendi impetratur. Quod tamen 
ante Solis ortum, vel poft occafum non licet. Sarmenta vero hafta diui- 
dit facerdos. Deo primum partem ponit. Eli & alia fama,cum fole diui- 
di, ternasq; partes fieri, deinde, forte prxuia difcerni. Quodq; Soli cef- 
ferit cremari, ac fponte flagrare. Solinus vero addit: hoc vltimum fleri, 
fi mfte diuifum At. Thus inter folos Sabxos diuiditur,& eorum tantum 
trecentas familias, qux per fuccefliones libi hoc ius vendicant: & oh id 
facri Arabice vocantur. Diuifaq; certis portionibus fylua, qux mutua 
innocentia tuta eft. Nemo enim faucias arbores cuftodit: neque vllus 
furatur. Cum lucos autem ilfos,vel metunt, vel incidunt,non funeribus 
interfunt, neq ; feminarum congreffibus polluuntur. Religioni quippe 
hoc tributum. CoIIedh vero thuris Dei, quem vocant Sabim, id eft, fo- 
lem, cuius delubrum,apud eos,inter omnia regionis illius fanctiflimum 
eft facerdotibus apud Sabotam, menfura, non pondere nec decima 
perfoluitur. Nec antea mercari licet. Inde impenfx publica; tolerantur. 
Nam & benigne certo itinerum numero, Deus hofpites pofcit. Quer¬ 
cus frugiferas (inquit Plutarchus in fympofijs) rite coluerunt. Ficum 
quandam Athemenfes facram appellarunt.Ijdem morum excindi vetue¬ 
runt , non vt pronos homines ad fuperftitionem redderent, verum vt 
nos inftruerent, rerum infenfibilium atque inanimatarum exemplo, 
quomodo mutuis inter nos beneficijs certare,atque commercio habere 
deceat. Druydes vero Gallorum magi nil vifco, & arbore, in qua nafce- 
retur (modo robur fit) facratius habuerunt.Cuius etiam arboris eligunt 
lucos, nec vlla ficra fine ea arbore conficiunt. Vt his inde Grxca inter¬ 
pretatione inditum nomen videri poteft. Quicquid autem illis agnafci- 
tur, e coelo milium putant, fignumq; felecftx a Deo lpfo arboris effle. 
Enimuero,luna fexta,facrificio, epulisq; fub arbore praeparatis duos tau¬ 
ros candidi coloris admouent, quorum cornua tunc primum vincian- 
tur.Sacerdos vero candida vefte indultus:arboremfcandit,falceq; aurea, 
vifcum demetit. Candido id excipitur fago. Eius corticem, in quodam 
fiicrorum vfu, religiofium efte Plinius fcribit. Demum victimas immo¬ 
lant , precantes vt fuum donum profperum faciat ijs, quibus dederint. 
Arbores etiam in locis publicis facra; fuerunt, non alia ratione quam 
muri, aut deorum fana. ^Equorum autem imperator (fcribente Liuio) 
qux mandata habeant a fenatu Romano legatos ad quercum iubet di¬ 
cere fe alia interim adturum. Quercus enim ingens arbor eratiprxto- 
rioq; imminebat: cuius vmbra enata fedes erat. Tunc legatus vnus 
abiens & hxc, inquit, facrata quercus ,&c quicquid deorum audiant,foe¬ 
dus a vobis ruptum, noftrisq; & nunc querelis adfunt. Qjjx vt efflent in 
locis publicis,magna exiftimatione viri,curarunt.Quorum alter Cimon 
Athenienfis,platanis in foro fatis.Etiam nunc tanquam facras habemus, 
qux ante diuorum templa regias, 6e loca extera publica fatx, vt longa 
xtate,tanquam ab imuria hominum cuftodiantur,nulliq; alij vfui,quam 
vrnbrx 
