180 HORTORVM 
bium in oftentario arborario ait: Arbores, qua; inferum deorum, auer- 
tentiumq; in tutela funt, eas infelices, nefaftasq; nominant. Alaternum 
fanguinem felicem, ficum atram, quxq; baccam nigram, nigrosq; fru- 
dus ferunt: itemq; aquifolium,pyrum faluaticum,brufcum,rubum’fen- 
tesq;, quibus portenta, prodigiaq; mala comburi iubere oportebat. Ar¬ 
bor etiam, autore iesv christo, qua: non fert bonum frudum 
excidetur,atquin ignem conficietur. Et fico, hic ille, fiue nigra, fiue alba 
hcec fuerit,quod nil ferret,male ominatus effeti protinus exaruerit. Ete¬ 
nim arbores infelices, infelicifllmo femper omine habita: funt, 'vt ad 
vltimum fupplicium etiam,& ipfum fufpendium, legibus ipfis feligeren- 
tur,vt non alia arbore damnati agerentur.Lex quippeRomxhuiufmodi 
hotrendi carminis, lib.i.teffe Liuio , dvvmviri perdveilionem 
1VDICENT. SI A D V VM VIRI S PROVOCARIT, PROVOCATIONE 
CERTATO. SI VINCENT,CAPVT O B N VB IT O, INF OE L I C I ARBO¬ 
RI RESTE SVSPENDITO, VERBERATO VEL INTRA P O M OE - 
r i v m, vel extra p o m oe r i v m. Huius autem legis Cic.in Orat.pro 
C.Rabirio perduellionis reo meminit,hifce verbis:! Iidor,coiliga manus, 
qua: non modb huius libertatis,manfuetudinisq; no funt,fed ne Romuli 
quidem,aut Numx Pompilij, fed Tarquini) fuperbiffimi, atq ; crudelifli- 
mi Regis lfta funt cruciatus carmina,qux tu homo lenis ac popularis li- 
bentiffime commemoras. Caput obnubito, arbori infelici fufpendito. 
Neqj enim tales etiam voluntario fufpendio deligendx erant, iuxta Ari- 
ftophanis lentendam Agiou k^kycd^. Communc^ft ex hoc 
dido adagium,cuius originem Plinius fuiffe ex Leontia muliere,qux ad- 
uerfus Theophraftum fcripfit- Illius enim verba hxc funt ftatim in pr <e- 
fatione, fux naturalis hiftorix. Ceu vero nefciam aduerfus Theophra- 
ftum hominem in eloquentia tantum,vt nomen diuinum inde muene- 
rit,fcnpfille etiam feminam,& prouerbium inde natum, Sufpendio ar¬ 
borem eligendi.Quo vero prouerbio monemur,vti in re etiam turpi id, 
quod honeftius eib amplexemur :vt quando & bona xque,atq ; mala,re- 
prxhenfuri fumus,faltem ardua,& magis irreprxhenfibilia.Nempe anti¬ 
qui arbores,edam felices,a quibus homines pependerant, quodam ini¬ 
quo fato exiftere arbitrabantur, vt ne antea quidem e tali arbore frudus 
decerperent, quam prius certis ceremonijs purgaretur. Quod parum 
Diogenes Cynicus fua contra bonos mores audacia & licentia,faciebat. 
Quum enim e ficu quadam legeret, culfode acclamante, in illa paucos 
ante dies hominem adum fuifle.Ego,inquit,illam purgabo.Hicille etiam 
hac re plufquam canis. Quum enim mulieres ex olea pendentes confpi- 
ceret,vtinam (mquit) cxterx arbores huiufmodi frudum tuIifTent. In fe¬ 
re fimilcm fententiam Cicero fcnbit, fed illud ad fchema oratorium di- 
uertit.Sic enim fecundo de Oratore fcribinSalfa funt etiam,qux habent 
fufpmonem ridiculi abfconditam,quo in genere eff illud Siculi,cui cum 
familiaris quidam quereretur, quod diceret vxorem fuam fufpendiffe fe 
de ficu : Amabo te, inquit, da mihi ex lfta arbore quos feram furculos. 
Huius vero Ciceronis didi meminit & Quintilianus. Infolendor Sicu- 
lojaut 
