3 HORTORVM 
r* 
arbore pediculo adherentem relinquit, ipfa in terram decidente. Multa 
eius genera. Differunt autem fitu, Cepe frudtu , ac faporc, magnitudine 
etiam,itidem 8c figura. Nam alijs rotunda fed acutior, alijs ouata. Cutis 
etiam tenuitate. Alijs autem tunica rubigine fcabra fubelb Alijs corpus 
candidum. Colore etiam candidiore, nignoreve. Prxfcrtur candidior. 
Quin Se pediculi breuitas,Se proceritas diferimen facit. Probatur maxi¬ 
me ea,cuius in balano vtrinq; ex longitudine extrema durities lapidefcit, 
6 e in cuius extremitatibus amaritudo,in medio vero dulcedo ineff.Mar¬ 
cus autem Varro, referente Aulo Gellio, in firtyra, qux ctktructTwv 
inferibitur,inter exquifitos multarum regionum fructus glandem Iberi- 
cam pofuit. Glans primus hominum cibus,vt fupra dibtum eftmunc ve¬ 
ro animalium tantum efca , prxfernm fuum. Hoc enim pecus diffufum 
Se grauiflimum facit, vt Varro feribit. Nam ea multat in Gallia, & alibi, 
gentes,magnos ac innumeros porcorum greges per fyluas glandarias fa¬ 
ginam. Marcus item Cato poli fementem legi conuenire prxcipit,£e in 
aquam comjci, vt inde femodius Se in vere modius, bobus fingulis de¬ 
tur. Iuxta Prienem Ioniae vrbem quercus fuit, apud quam Sami) Se Prie- 
nenfes bellum gerentes, mutuis fe damnis afflixere, magnoq; prxlio in 
eos commiffo, Samios mille Prienenfes occiderunt.At feptimo poft an¬ 
no ibi cum Milefijs congrefh , optimos quofq; vrbis ciues, ac primores 
vno prcelio amiferunt, vt poft eam calamitatem mos Prienenfibus mu¬ 
lieribus fuerit,vti cum de maximis rebus ageretur,cum miferabili preca¬ 
tione tureiurando teflarentur. Apud quercum funebrem. Quod eo in 
loco Se patres,Se viros,ac filios amififlent, Hxc Plutarchus in Problema¬ 
tis. Abfalon Dauidi patri rebellis,Se infidians,cuius milites cum mulo in¬ 
fidelis aufugeret,Se lub quercu denfa pertranfiret, obuolutis ramis illius 
crinibus,pependit,Se a Ioabo tribus lanceis transfixus. Adagium, r ra 
Sfvv ctcotos, id eft, per tenebras qtix apud quercum. De ingenti, ac fatali 
calamitate dicitur.In rubro mari quercus cubitali altitudine concharum 
ramis adhxrent. Ibi Se alix arbores glandem ferentes. 
De quercus natura,ac r vi,fD’ de drjino bestiola,&tLynceo, 
C A P. XII. 
V e r c v s partes omnes adltringendi vi pollent, verum 
plus minusve vna,quam alia. Omnibus vero magismem- 
branula illa, qux trunci cortici fubeft, Se qux fub glandis 
ipfius calyculo efl,carnem conueftiens, proptereii ad mu¬ 
liebre profluuium, Se fanguinis excreationes, ad dyfente- 
rias,diuturnaq; ventris profluuia,mirum in modum confertipotiflimum 
vero eorum decodto vtuntur. Efitatx vero glandes venenatorum 1&1- 
bus refiftunt, vrinam ctunt. Illinuntur Se dyfenterijs, crudx intritx, in¬ 
flammationes fedant. iflitu vero ad duritias, quas cacoethes vocitant, Se 
vlcera malefica, cum falfa axungia.Harum autem deco&um Se quercus, 
his,qui ephemerum hauferint, datur. Folia, vulnera agglutinant, vfque- 
adeo vt Galenus fateatur fe vulneri fecuri infli&o , his lolis medicatum 
fu ille. 
