HORTORVM LIBER XX. 4 
loris pulcherrimum, & fine arte periucundum. Alterum vile, cytifi mo¬ 
do fruticolum, totaq; India difperfum. At primum prxftantius. yEthio- 
picam prxfert Diolcorides, qux nigra eft, multos habens venatum di- 
fcurfus,cornu Ixuigato perfimilis, & cum frangitur, dura apparet, guftu 
mordens, & leniter adftringens. Supra carbones vero impofita, odore 
iucundo,8c fine fumo fuffitur.Recens vero ad ignem polita, ob pingue¬ 
dinem accenditur. Fabianus tamen apud Plinium negabat accendi. In 
cute attrita flauefcit. Indicam enim candidis,& modice fuluis internatis 
ligneis, crebrisq; maculis, ille fcribit. Paufanias autem in Atticis, fe Cy¬ 
prium quendam medicum audiuifle fcribit,qui herbarum genera o- 
nima ad medicandos homines perite nofceret, Sc dicei et ebenum, neq; 
folia,neq; frudum ferre,nec etiam a fole confpici,fed efte radices fubter- 
raneas, quas Aithiopes fodiant, efleq; in ea gente, qui ebenum reperiie 
(ciant: longe quidem aliena, qux a fupradidis, memorantur. Eft autem 
ebeno vis cxcalfadoria,& abfterforia,& fubtilis.Quapropter pupillarum 
obfcuritates exterere creditur: alijs ocularijs medicamentis mifcetur. 
Ad veteres diftillationes, & pullulas, mirum in modum pellens. Si quis 
autem,vt Galenus ait,lignum ebeni aqua infula terar,in fuccum refolui- 
tur.In fictili vritur,donec in carbones redigatur.Lauatur etiam,crematur 
plumbi modo,8t ita contra oculorum lippitudines conducit. Inter ero- 
dentia,medicos ebenum alfumere, Plinius autor eft. Celfo enim corpus 
exedit,euocat,& educit, leuatq; exafperatu. Adalligatam vero infantium 
cunis,tumultuofa in fomnia prohibere fcribit Albertus.Eius autem ma*- 
teriem liquorem noxium non continere ferunt: 5 c quicquid maleficum 
extiterit,eius tadu auerti,& hac gratia,ex ea fieri pocula.Indos autem fri- 
dionem apprime probare, qua: ex ebeni ftrigilibus fit, vt Strabo fcribit: 
corpora enim expolit. Aiunt infuper,ebeni fragmenta in domo exiften- 
tia,omnemliuorcm abigere.Ferunt itaque ebenum in mari rubro nafci, 
folijsjfruduq; oliuxproximo. 
De ficu Indica. 
C A P. II. 
I c v M Indicam mirata eft Alexandri vidoria,eo orbe pa- 
tefado, digna quidem, quam non folum iple Alexander, 
ingenij fui nobilitate, & dexteritate , atq-, omnis eius in¬ 
gens exercitus demiraretur, fed exteri quoq;, quotquot 
mortales funt, Naturx fcilicet in ea prodenda miraculo, 
fiue eius craflitiem,& amplitudinem,aut formofitatem,aut pomi fuaui- 
tatem,cxteraq; particulatim omnia conteplari liceat,de qua lic CC Cur¬ 
tius dilferuitj&c fi fici nomenclaturxnon meminerit.Sylux(inquit)erant 
prope in immenfum fpatium diffulx, procerxq;,& in eximiam altitudi¬ 
nem editis arboribus vmbrofic, pleriq; rami, inftar ingentium ftirpium 
flexi,in humum rurfus, qua fe curuauerant, cogebantur, adeo vt fpecics 
eftet non rami refurgentis, fed arboris ex fua radice generatx. Hxc ille, 
qux tanquam lemma aliquod huius arboris propofitum volui. Caudex 
autem in orbem pafluum fexaginta fpatio enoimis ciaftefcit. Ramorum 
K i vmbrx 
