L I B E R X X. 447 
Quxrit Alexander Aphrodifeus,&: apud Macrobium Cecinna Difarium 
percundfatur, cur piper cud fuperpofitum vlcerare poffit, deuoratum 
autem ventrem non vlceret? Quod fpecies acres Se calidae fuperficiem, 
cui apponuntur, exulcerent. Nam fua vi integra abfq; alterius rei adrni- 
ftione id poliunt. Qux fi in ventrem recipiantur, prius concoquuntur, 
quam agere incipiant. Hebefcit enim eius vis, ventris nimio humore, 
cutis vero fua denfitate ad agendum, fpatium praebet, vt facile fentiat. 
Problema quoq; Ariftotelicum eft, quare piper large fumptum, veficam 
foluat,parcius vero aluum ? Quia copiofius deuoratum, ad veficam de¬ 
fertur, nec fe in aluum diffundit. Exiguum vero defumptum, in aluo re- 
fidec, & eam foluit, atq; ita medicamentum eius exiftit. Quxrit etiam 
Alexander,cur qui piper comederint fingultiant.quod qui aluum mun¬ 
dam Tendentem S c calidam habent,lj ocyffime piperis acrimonia, mor¬ 
dicantur,quo morfiijftomachus excitatur,ad repellendum id,quod offi¬ 
cit: verum id difficulter euenit his, qui ventriculo pituitofo ac frigidiori 
funt.Percontatur idem ille,cur piper folide prxdeuoratum,'ventrem cal- 
facere nequeat,tritum vero excalfaciat? Quod contufum meatus corpo¬ 
ris altius fubeat, Sc a naduo calore mouetur, meritoq; fuam potentiam 
exercere valet. Fit e pipere vinum,meile addito, quod alij conditum, alif 
piperatum vocanr.nefcio an id medicamentum,de quo fupra. Plinij au¬ 
tem temporibus in libras x.xv. Album x.vii. nigrum x.nn. Eodem 
autore piperis arbor in Italia fuit, myrto fimilis, fed maior, cuius grano 
eadem amaritudo , qua: piperi mufteo credita eft. Deeft tamen tota illa 
maturitas,ideoq; rugatum,exterum coloris fimilitudo. 
De carjophjllo. cap. v. 
Aryophyuon Paulo yEginetx, Sethioq; quafi nu- 
cifolium, tametfi illius naturx aut effigiei nihil habeat. In 
India Plinius,piperis grani quid fimile nafei tradit,fed gran 
dius, fragiliusq; in Indico luco. Flos arboris cuiufdam, vel, 
vt alijs placuit, fruticis, fuftaceus,niger,odoratus,acris,lon¬ 
gitudine pollicari,fubamarus. Aduehebatur primum odoris tantum 
gratia,nunc quoq;, excrefcente ad ingluuiem auiditate, &c cibi,veluti pi¬ 
per , vt fine caryophyllo dapes defpiciantur. Ab illius autem odore ftos 
vbiq; nafcens, &c omnibus notus, caryophyllon vocant. Lignum vero 
eius xylocaryophyllon vocitant. Hxc antiquorum de caryophyllo de- 
fcriptio.At qui nunc in Indiam ,&c ad infulas Molucas nauigauere,illic 8 c 
in infula, Monoche nomine, vitra Taprobanam ad multa milliaria fita, 
copiose nafei afferunt, non nifi tamen in abruptis rupibus, vfqueadeo 
denfe, vt fyluam faciant. Cernitur arbos tum altitudine, tum craffitudi- 
ne,folijs etiam,verum maioribus,atq; rotundioribus, lauro fimillima, af¬ 
fatim in congeriem foliola, vt buxus, cui eius caudicem compararunt. 
Nafcitur autem frudtus, quem a fimilitudine, clauum vocitant. Ex fum- 
misjfingulis ramufculis,corolla primum,tum in ea flos haud alius,quam 
mali aurei acies,ceu culpis ipla caryophylli.Summo ftipiti infidet,donec 
