Jacob de R o y. 117 
pabben / niet te min ban een goeb en fïerft ©aar* 
tupg bootften fpnbe/ feplben fp mp lang# be koaï 
naar/ en toierben op fommige plaatfen / aan be 
palbe gebranbe ponten/ ooft aan eenige ©arften# 
beenberen getoaar / bat’ec niet alleen menfcpen 
geboeefi/ maar bat pet ooft Hollanders toaaren/ 
aangewen bat ïupben ban paae gefïntpepb geen 
©arften# en aaten/baatom pabben fp on# totbe* 
fe bOOjnoembe Negery ban Cotteringen toe bet* 
bolgb. &p quanten tnebe boo? be# Sabandhaars 
pup# fïiï te pouben/ koeefenbe be Prauw regtboo? 
be beue/ maar boo? regen en toinb / mit#gabee# 
boo? be jlift en mobber boat onftenöaar geraaftt/ 
aïtoo# ift poojöe bupbelpft bat fp met ben anbe- 
ren baar ober tbuifïeben/ Of dat de Prauw was of 
niet? Laaten wy vraagen fepbe ben eenen / of’er 
foodanige drie Hollanders met diergelijke Vrouw- 
luyden hier niet gekoomen, of nog fijn , dan Tul¬ 
len wy immers wel hooren , wat van de faak is, 
’ttoelft ban b’anberen boo? goebgefteucb Vuierb. 
$aar bat fp pier op foo ban ben Sabandhaar, 
al# anbere betbtittigb koaaren ban ’t geene fp be* 
geerben te loeeten / foo gingen fe mp öp ben Ito* 
nilig aanftlagen/ als een Perfoon, de welke hun- 
ne Bloedverwanten om ’t leven hadde gebragt : den^oam? 
örengenbe berfcpepbe omfïanbigpeeben / om pun* aangeWaagA 
ne bermeetene beftlag fïaanbe te pouben / en ober* 
fuïjc berfogten fp aan bie ©o?fï; Dat hy my aan Hun verfoek» 
haarlieden foude overleeveren.omdan wydersaan 
den P^angerang van haare Negery overgegeven te 
worden de welke my dan konde firaffen naar fijn 
goeddunken, 
©ermit# bat ift pet geluft pabbe/ om mijne be* 
fcpulbigingen aan te ftoo?en / koierb mp ooft toe* 
gelaaten/ om mijn berantknoo?bing baar tegen# 
te boen / feggenbe; „ 3 bat mp ’t onbefepaamb Wa3ttegetl 
„boo?geben ban bie lupben al brpkoat breemb te dcRoy % 
„boo?en guam / bat ift met goebe reebenen ber* verantwoord 
„mepnbe bat fp k eenemaal ongegronb in paar 
H 3 „aan* 
