JacobdeRóy. 143 
Jjfll/datde Koninginne, hunne Meejftreflfe altijd een 
opregt engants genegend hert aan de Hollantfe na- n&am ups* 
tiehadde toegedraagem tot Ö0toij^f)iec6pÖOegeUöe/ Groot we- 
datjeen heele meenigte Scheeps Volkdewelke aan Sf n$ . d *. 
haar verblijfplaats met Schuyt en Boot eerft aange- ^I'de^oy! 
komen waaren,defelve niet alleen vaneeten, drinken 
en kleederen had laaten ^ verforgen > maar daar 
en boven haar Luyden met ioo Tbeyl begiftigd * 
en wijders naar Mallacca gefonden hadde, en kou¬ 
de derhalven, niet bedenken , waarom defe 6 groo- 
te Scheepen fo bedektelijk op haar Reeede gean- 
kert laagen,veel minder$ waarom d’Opper-hoof- 
den van gedag te Scheepen met gewaapende plan¬ 
nen boven geköomen waaren,veel minder uytwai 
reeden dat fy haare Majefteyts bedientensfoqua- 
lijk hadden bejegend,en nnonderhaar eygen Ooi 
quam te fien, dat'er geen kleyne moed-wil, door 
de Hollanders aan haar Volk gepleegt wierd, 
€nöe benutte fp tolften / bat ïh ban d’ Edele 
Compagny ij^angdpt mU öetebigt / m ml%. 
. ban Batavia gebïugt &a#/ enöaatterrroutomöp 
mp fïelöen / toerfbgiep Detöaïben/en fp aïïeupt trm* 
me ban öaare '©aifliwjl/ dat & * iaar f° ll de gelieven verder 
te dienen, vermits fy niet beter konden fien, of het vootftel 
ftond foodaanig gefchaapen , om tot een openbare 
Vreede-breuk te kcomen , eh dat het de Hollans 
ders , maar om haar Land te doen was , en üaai^ 
öemaaï fy een overliag maakte, dat ik overvloe¬ 
dig redenen hadde , om meede een Vyand van 
4 5 Edele Compagny te weefen, fo hoopten fy, dat ik 
haar met raad en daad foude helpen, en die faafe 
tot haar en mijn eygen befte foude helpen beftuu- 
ren, in welke vertrouwen de Koninginne my voor Gefchenfctw 
eerft een fmal gefchenk van lz Cattys Goud deede Koninginne 
aanbieden, hebbende nog daar en booven te ver-aandekof, 
wagten, dat de voornaamfte van ’ t Rijk ’t exempel 
van dePiincdfe fouden naarvolgen , en al meede 
preuven fouden geeveti van de agting,die fyvoor 
my over hadden, begeerende, de Koninginne nog' 
daar ca booY$a* dat; ik naar mijn verdienften ’t 
i 
