NEDERLANDSCHE D1CHTKUNST IN BELGIE. 
2i5 
ander zou ik opmaken dat Jakob van Maerlant in zyne jeugd ook 
een dier zwervende sprekers is geweest, die van slot tôt slot gingen, 
tôt zy in den dienst van eenen der grooten werden opgenomen, en 
dat hy als zoodanig op een slot van dien naem lieeft vertoefd, van 
waer hy zynen .naem zal ontvangen hebben 1 . ïly kon dus de on- 
deugden der grooten, zoowel in den geestelyken als wereldlyken 
stand, van naderby leeren kennen ; hy zag het zwakke punt van den 
adeldom, en de mogelyke middelen, waerdoor het volk zich kon 
groot maken. Hy zag eenen vorst over zyn vaderland regeren, die, 
zonder de minste zielskracht, al zynen roem stelde in het bezitten 
van fransche romandichters, terwyl hy het bestaen van Ylaenderen 
in de waegschael stelde. Dat griefde voorzeker Maerlant, en hy 
spaerde geene gelegenheid om zyne verontvraerdiging bot te vieren. 
Tegen de fransche dichters viel hy byzonderlyk uit : 
Die seone walsche valsce poeten, 
Die meer rimen dan si weten, 
en zeker niet zonder het doel van zyne landgenooten te willen waer- 
schuwen tegen den inkankerenden franschen invloed, welke onein- 
dig gevoed werd door de verderfelyke franschdolheid van Guy van 
Dampierre en het groot getal Leliaerts, die schier den geheelen 
adeldom uitmaekten. Maerlant schreef juist in den tyd dat de latere 
spitshroeders van Koning en Breidel zich in hunne verstandelyke 
vermogens ontvvikkelden. Schild en Vriend kwam een eeuwige 
scheidmuer tusschen de twee volkeren stellen. 
Ik herhael het nog eens : heeft Maerlant van den eenen kant den 
1 Van Wyn haelt twee plaetsen aen, Merlant of Maerlant geheeten, het eene, thans in den 
Briel versmolten , het andere hy Maestricht gelegen. Hy is geneigd te gelooven dat onze dichler 
zich in de eerste plaets ophield, hetgeen ter verklaring zou strekken hoe Maerlant in betrekking 
met Hollanders en Zeeuwen stond. Doch ik zou daertegen kunnen opmerken, dat wellicht 
Maerlant, in zyne hoedanigheid van spreker, Holland en Zeeland bezocht heeft, gelyk Van Wyn 
zelve ( Avondst., I, bl. 339 en 340) daervan verscheiden voorbeelden aenhaelt. Ook in zyne hoe¬ 
danigheid van greffier eener stad zoo als Damme, kon hy niet missen van by Hollanders en Zeeu¬ 
wen bekend te wezen. 
Tom. XIV. 
4 
