NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
27 
Rymshalve gebruikte hy wel eens uitheemsche woorden, welke 
reeds in de spraek, het zy door de godsdienstoefeningen, het zy 
door den omkeer met franschen, ingedrongen waren. Om dezelfde 
reden bediende hy zich somtyds van woorden, aen liet een of onder 
nederlandsch gewest byzonder eigen : 
Men moet om de rime soeken 
Misselike longbe in boeken, 
Duutsc, dietsc, brabantsc, -vlaemsc, seeusc, 
Walsc, latijn, griex ende hebreeusc, 
Om vray thoudene rijm ende sin. 
Wat een nadeeligen invloed het voorbeeld van Maerlant, in het 
gebruiken van bastaerdwoorden, op andere dichters moest hebben, 
is licht te bevroeden. Hy was zoo wel voor den vorm als voor den in- 
houd de fenix, zyne tael zoo wel als zyne poezy voor het nec plus 
ultra der kunst beschouwd : 
Dair omme wil ic die saken 
Die Jacob maekle niet hermaken 
Want hi es tbooft, wildijt weten 
Yan aile dielschen poelen 1 . 
Het is nogthans niet dat Maerlant zulk een groot mishruik van 
bastaerdwoorden maekte : even als andere schryvers zyner eeuw ge¬ 
bruikte hy ze gewoonlyk slechts daer waer het rym ze vroeg. Maer 
een navolger zoekt by zyn voorbeeld de zwakke plaetsen op, om zyn 
broddelwerk te verrechtvaerdigen, en onder zulk eene hooge be- 
scherming drongen de bastaerdwoorden meer en meer in de letter- 
kunde, en bereidde men de verschrikkelyke brabbeltael der vyf- 
tiende en zestiende eeuw. 
Nog eene andere smet bracht Maerlant in de dichtkunst. Door 
zyne naenwgezetheid om van zyn model niet aftewyken, gebruikte 
hy in zynen Rymbybel en in zynen Spieghel historiael een groot getal 
Lekenspiegliel. 
