NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
29 
uitdrukkingen ; en wie weet of niet menige het er op toelegde om 
zooveel mogelyk de tael te verbasteren en de Nederlanders ongevoelig 
aen het juk der vreemden te gewennen ? 
In die tyden ook geraekte in Ylaenderen de letterkunde in den 
ongelukkigsten toestand. Maerlant had by vermogende inwoners aen- 
moediging gevonden; maer na zyne dood trokken de oorlogen en 
burgertwisten elkeen yan de kunsten en wetenschappen af, zoo zeer 
dat zyne werken zelye zeer zeldzaem te yerkrygen waren. Het ont- 
brak wel niet aen dichters, en in eyenredigheid der spanning yvas 
zelfs de poezy stout en krachtig; doch slechts by stukjes, en 
schier geen enkel werk meer yan uitgebreidheid zag er het daglicht. 
Het yvas in tegendeel Braband dat voortdurend de zanggodinnen 
onder zyne bescherming nam. Jan I had reeds het voorbeeld yan 
nationael gevoel gegeyen, met in de moedertael zyne zangrige stem 
te doen kl inken. Jan III, die waerschynîyk ook de nederlandsche 
lier bespeelde, was een voorname begunstiger der letteren. Ily stond 
de geleerden voor en moedigde hen aen. De schryver yan den Leken- 
spiegel vooral genoot in hooge mate des vorsten gunst. Doch ook 
daer drong de kanker der bastaerdy in, en de B?*ahantsche Yeesten 
toonen dat men er ruim zoo veel als in Ylaenderen yan uitheemsche 
woorden zich wist te bedienen. 
YVy zien dus de fransche invloed zich yan onze letterkunde mees- 
ter maken ; doch vroeger had den wy reeds den vorm aengenomen. 
De fransche dichtkunst was op onze grenzen geboren, en onwille- 
keurig was een en ander overgenomen. Het oude vaderland was nog- 
thans niet vergeten, en het noordsche leefde nog, zelfs in den vorm, 
voort. Het lied yan Hildebrand en het Niebelungen lied zyn getui- 
gen dat onze voorouders zich hunner vaderen herinnerden, en dat zy 
trotsch waren yan de noordsche helden af te stammen. De liandels- 
betrekkingen tusschen onze yoornaemste koopsteden en Duitsehland 
onderhielden den onderlingen band en lokten menigen minnezanger 
naer deze zyde yan den Rhyn. Het is voornamelyk in het lied dat 
de onderlinge betrekking met het hooger Duitsehland klaerblyke- 
