30 
VERHANDELING OYER DE 
lyk schynt, hetgeen ter plaetse, met de noodige bewysstukken, beter 
zal kunnen betoond worden. 
Het kan hier niet ongepast voorkomen, iets over het werktuige- 
lyke onzer eerste rymende verzen te zeggen. 
Bilderdyk 1 pleit Casteleyn vry van belachelykheid, als deze zegt : 
Een vers duert ongheteld en onghemeten 
Zoo lang als ’t een asem harden mag. 
a De Oosterlingen, voegt hy er by, rijk in woorden en weelde- 
rig in stijl en uitdrukking, wien de rede als eene overvloeiende 
stroom van de lippen vliet, hebben van ouds lange verzen ; de noor- 
delijke volken daertegen, spaarzaam in woorden en kort van stijl, 
hebben zeer korte verzen. « Hoe dieper wy in de voorledene eeuwen 
kunnen dringen, hoe kortere dichtmaet wy door onze voorouders 
zien gebruiken. Wy hebben reeds opgemerkt hoe kort de regels van 
het lied van Hildebrand zyn. Zoo is ook het zegelied op de Noord- 
mannen van zeer korte verzen : 
* Einan kuning uueiz ih. 
Heizset her Hluduig. 
Ther gerno Gode thionot. 
Ih uueiz her imos lonot. 
Kind uuarlh her faterlos. 
Thés uuarlh imo sar buoz 2 . 
Het Nieheluncjen lied is in heldenverzen, met een naeuwkeurig 
aengestipt rustpunt in het midden. 
Boven aile sine cledre . hadde hi enen roc ane 
Wel gemaect na heme . \an swarte carde ane. 
Dat rustpunt maekt, als het ware, het einde van een vers uit 
even als thans in de verzen van zeven voeten en half en van acht 
voeten plaets heeft. 
1 Mengelpoezy , in de voorrede, bl. iv. • 
2 Deze verzen zyn alleen om derzelver kortheid aengehaeld, geenzins als of het gedicht 
nederlandsch ware. 
