38 
VERHANDELING OVER DE 
gebeurt, is het gedicht oorspronglyk nederlandsch; ten minste draegt 
het nergens blyken van vertaling, en in het fransch schynt de sage 
niet bekend. Ook de Duitschers bezitten ze niet. De Denen alleen 
schynen met ons dat bezit te deelen. Iïunne Caïd Magnus , volgens 
de schets door Grimm er van gegeven *, verschilt nogthans eenig- 
zins van het nederlandsch verhael. Yan Wyn " gaf er het eerst een 
verslag van, naer een gedrukt exemplaer van omtrent 1478, thans 
in de koninglyke bibliotheek te ’s liage berustende. In de konmg- 
lyke bibliotheek te Berlyn berust een tweede, en een derde bezit 
professor Serrure. Als icts zonderlings ni a g het beschouwd worden 
dat de drie exemplaren van drie onderscheidene drukken zyn. Te 
recht bejammert Hoffmann, in de voorrede van zyne Carel ende 
Elegast 1 2 3 , dat men geen handschrift er van ontdekken kan ; want dan 
zou men zeker vele verzen, die men klaerblykelyk heeft willen ver- 
heteren , tôt hunnen eersten vorm kunnen terug brengen. Niet tegen- 
staende nogthans dat latere handen het derwyze besmet hebben, 
blyfthet een wezenlyk juweeltje in onze oude letterkunde. De tael is 
sierlyk en krachtig, ryk in uitdrukkingen en vry van bastaerdwoor- 
den. Hoffmann, die de nieuwere spclling van sommige woorden tôt 
de vroegere terug gebracht heeft, meent dat het gedicht in de veer- 
tiende eeuw is gemaekt. Ik geloof dat het ten minste van Maerlant’s 
tyd moet wezen, want toen reeds hegonnen de bastaerdwoorden in 
te dringen, waervan Carel en Elegast geheel vry is. De voordracht is 
te schilderaclitig om er niet by stil te staen. 
Karel de Groote te Ingelen op den Rhyn zynde, kreeg des nachts 
van eenen engel, dien hy eerst voor den boozen geest aenzag, het 
vermaen van te gaen stelen. Karel, zich eindelyk aen den wille Gods 
onderwerpende, schoot zyne wapcns aen, zettede zich te paerd 
en ging alleen op avontuer. In een woud ontmoette hy eenen ridder 
1 Zie dezelve by Hoffmann , Horœ Belg., IV, pag. -4-8. 
2 Historische avondstonden, deel. I, bl. 308 en volg. 
3 Pag. vi. 
