NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
49 
Die coninc Karel sweech al stille 
Ende dander aile, dor sinen wille ; 
Maer hi sach up Oliviere 
Verbolgenüke, met helre siere 
Ende Roianl also ghelike 
Ende menich riddre van Yrankerike 
Yerwaendelde herle ende sin, 
Doe Olivier quam gcganghen in. 
Nog vond Hoffmann by de gebroeders Enschedé, te Haerlem, een 
fragment van honderd achtien verzen van den roman van Malaghys. 
Deze schynt ook eene navolging uit het Fransch te zyn geweest. Hoff¬ 
mann vermoedt dat de fransche schryver wel Hnon de Yilleneuve en 
zyn navolger Nicolaes Verbrechten mogten zyn. Ook dat fragment is 
door Bilderdyk met aenteekeningen uitgegeven 1 . Eene andere, doch 
grootelyks beschadigde brok, van omtrent twee honderd verzen, heeft 
Mone gevonden en in het licht gebracht 2 . Ik deel hier eene kleine 
proef ervan mede : 
Darnirael sette hem ter were 
Mil len volke van Meylane ; 
Eert quam le vcchlen of le slane, 
Onlboct van Palcrne die grave , 
Dat men hem sijn dochler gave, 
Of hine soude bin den landen 
Enen slake niet lalen standen. 
Aïs darnirael des horde gewach , 
Zwoer hi dat hi noyl en sr.ach 
Sgraven dochler binnen sînen rîke , 
Maer hi hadde verstaen sekerlîke 
Aen messalgieren in corter slont. 
Dat se die hertoghe van Eggermont 
Onthouden hadde in sijn hof 
Ende badt den grave, dat hi daer of 
1 Nieuwe taal- en dichtkundige verscheidenheden, deel IV, bl. 183-176. 
2 Aenzeiger fur Kunde des teutschen Vorzeit. Sechster Jahrgang. 1837, bl. 62 en volg. 
Ook Serrure en Bormans hebben elk een fragment gevonden ; zoo dat men thans van Mala- 
ghys 1260 verzen bezit, welke evenwel nog niet liet twintigste gedeelte van het gedicht uit- 
maken. (Mone , Ubersicht der niederlàndische Volks-Literatur altérer Zeit, bl. -43. ) 
Toid. XIY. 
7 
