NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
51 
Het gesehrift schynt van voor de veertiende eeuw. Het perkamen- 
ten blad, waerop het fragment staet, heeft voor schutblad van een’ 
kleinen foliant gediend. 
Yan nog eenige brokken spreekt Hoffmann in het eerste gedeelte 
zyner Horœ Belgicœ, doch dezelve zyn te klein om ze ergens thuis 
te kunnen brengen. Het ware echter wenscbelyk dat ailes gedrukt 
wierde, dewyl thans, by de algemeenezucht voor onze oudere letter- 
kunde, zoo veel gevonden wordt dat, op zich zelve staende, van geen 
belang schynt, maer wellicht later menige gaping zal kunnen aen- 
vullen. 
Een groot gebrek, dat men aen de romans van den tweeden cirkel 
wyt, is het missen van een eigenlyk doel. Het zyn enkelyk verhalen, 
meer of min treffend beschreven. Ook vertoonen zich de helden door- 
gaens buitengewoon ruw en wild, en men hoort somtyds niet dan van 
bangen en rooven 1 . Het schynt dat de Anglo-Normandiers, die toch 
de grootste romanschryvers waren, al het ideale van den ridder op 
de helden van den derden cirkel hebben willen overbrengen. Daer 
vindt men ten minste een doel. God, zyne jonkvrouw en zyn vorst 
is de roep van den ridder uit dien cirkel. Dit mag ook de reden zyn, 
waerom die gedichten vroeg reeds vertaeld zyn geworden, ofschoon 
de helden er van minder de volksgunst génoten dan Karel en zyne 
dapperen. Al vroeg verschenen de meeste dier romans in een Neder- 
landsch kleed. Maerlant spreekt van 
Aile die grole aventure 
Die men leest van Arture 
Ende van dien ridder Waleweine. 
In den Spiegel historiael zegt hy dat 
Yan desen Joseph van Arimathien 
Malien hare favelien 
Die loghenaren van den Grale, 
1 Men leze Schlegel’s geroemd werk, 1.1, pag. 259 et suiv. 
